کیهان کلهر شصت ساله شد

سوم آذر، سالروز تولد کیهان کلهر، نوازنده‌ چیره‌دست ایل کلهر است. او تنها هنرمند ایرانی‌ست که تاکنون چهاربار نامزد جایزه‌ی «گرمی» شده است.

شهریور سال گذشته کلهر با معترضان در قیام ژینا اعلام همبستگی کرد. او در پیامی که در صفحه‌های خود در شبکه‌های اجتماعی منتشر کرد، نوشته بود: «تمام صحنه‌هایی که من روی آن ساز بزنم تریبون مردم آزادی‌خواه و آزادگانِ به تنگ آمده‌ «سرزمینم ایران» خواهد بود.»

 این نوازنده چیره‌دست در آغاز پیامش نوشته بود:

«من یک موسیقی‌دانم و کارم گفتن نیست اما سال‌هاست که «گفتن» را به بخشی از کنسرت‌هایم اضافه کرده‌ام. گفتن از وطنم ایران، از کشتار و حذف سیستماتیک، از شکنجه، ترور، خفقان، از بریدن نان اهل علم و فرهنگ، از بلای سانسور، از تبعیض و فساد و نیز از عشق و انسانیت و اتحاد.».

فستیوال موسیقی ملل که از سال ۱۹۹۴ تاکنون هر سال با حضور بیش از ۷۰۰ گروه موسیقی از ۵۰ کشور جهان در شهرهای بزرگ اروپایی برگزار می‌شود جایزه هنری خود در سال ۲۰۱۹ را به کیهان کلهر تقدیم کرده است. برگزارکنندگان این رویداد جهانی در عرصه موسیقی ملل اعلام کرده‌ بودند این جایزه را علاوه بر استادی و تسلط کلهر بر نوازندگی ساز کمانچه به دلیل ابداع یک زبان موسیقایی تازه و به خاطر دستاوردهای کلهر در زمینه آشنایی ملت‌های دیگر با موسیقی ملی ایران به او اهدا می‌کنند.

حسین علیزاده از او به عنوان «جهانی‌ترین مرد موسیقی ایران» یاد کرده است.

کیهان کلهر با شهرام ناظری، محمد رضا شجریان و حسین علیزاده نیز آثاری پدید آورده. شش آلبوم «زمستان است»، «بی تو به سر نمی‌شود»، «فریاد»، «ساز خاموش»، «شب»، «سکوت»، «کویر» و «سرود مهر» حاصل همکاری او با هنرمندان ایرانی‌ست.

کلهر به خاطر شناساندن موسیقی ایرانی به جهانیان نیز شهرت دارد. کنسرت او با شجاعت حسین خان (غزل) و یا با کوارتت کرونوس (جاده ابریشم)، یویوما و ارکستر فیلارمونیک نیویورک در جهانی کردن موسیقی ایرانی نقش داشته است.

در همین زمینه:

بانگ

«بانگ» یک رسانه ادبی و کاملاً خودبنیاد است که در خارج از ایران و به دور از سانسور و خودسانسوری بر مبنای تجربه‌ها و امکانات مشترک شخصی شکل گرفته و با کوشش شهریار مندنی‌پور و حسین نوش‌آذر اداره می‌شود.

شبکه های اجتماعی

ما کودکانِ گنهکار! شعری از محسن عظیمی کابوس قتل مهرجویی و همسرش افسانه خاکپور: توماج گفت لعنت بر فساد لعنت بر استبداد علی باباچاهی: ای… «دختران اکباتان» و همبستگی با آنان هیهات از صبح ریزش، الهام گردی