خوزه دونوسو : «آن زن» – به ترجمه رضا علامه‌زاده

یادم نمی‌آید با اطمینان بگویم اولین بار کِی بود که از وجودش آگاه شدم. اما اگر اشتباه نکنم بعد از ظهر یک روز زمستانی بود در یک تراموا که از محله‌ای شلوغ می‌گذشت.

ارسال شده در :
دسته بندی:

بانگ‌-‌نوا: «بگذار آن را جاز بنامند»، با اجرای یاسمین رویین

«بگذار آن را جاز بنامند» نوشته جین ریس و به ترجمه نسیم خاکسار: روایتی از عصیان یک دختر مهاجر رنگین‌پوست در لندن که سیستم او را به آستانه درهم‌شکستگی و فروپاشی درونی می‌رساند. به شکل کتاب صوتی.

ارسال شده در :
دسته بندی:

راینر ماریا ریلکه: دشواری عشق ورزیدن، به ترجمه عباس شکری

بسیاری از جوانان عشق‌ورزی‌شان در تعریف عشق نمی‌گنجد. همان‌ها هم خیلی زود تسلیم ظاهر و تن یکدیگر می‌شوند و به‌راحتی تنهایی و خلوت‌‌شان را رها می‌کنند.

ارسال شده در :
دسته بندی:

تیری کلرمُن: پسوآ، شاعری با هزار رُخ – به ترجمه فواد روستایی

کتاب ناآرامی، کتابِ سرخوردگی از جهان و بنای یادبودِ ظلمانی‌ترین خوشبختی‌ها و کتابِ ذوق و شوق و شادمانی است. فرناندو پسوا کیست؟ او را به یاد می‌آوریم.

ارسال شده در :
دسته بندی:

جلال رستمی گوران: یولسیز (اولیس) جیمز جویس، اسطوره ادبیات معاصر

ساعت ۸ صبح پنج‌شنبه ۱۶ ژوئن ۱۹۰۴، مردی میانسال برای خریدن قهوه از خانه خارج می‌شود. این تاریخ سرآغاز یک اسطوره در ادبیات معاصر جهان است. یولسیز به ترجمه اکرم پدرام‌نیا.

ارسال شده در :
دسته بندی:

‌هاندکه: حسرت‌های خود را به سرودِ «شدن» تبدیل کنید – به ترجمه عباس شکری

متن سخنرانی پیتر‌ هاندکه برنده جایزه نوبل ادبیات – ۲۰۱۹: یقین داشته باش که فضای کافی وجود دارد و کوشش کن تصورهای شخصی دیگران را تصدیق کنی

ارسال شده در :

بهروز شیدا: زیرِ بارانِ خدایانِ اندوه، نگاهی کوتاه به تراژدی‌ی مده‌آ بر مبنای نظریه‌ی ارسطو

تراژدی‌ی مده‌آ، نوشته‌ی ائوریپیدس، گزارشِ یک جنایت است؛ گزارشِ خشمِ زنی که فرزندان خویش به خاک می‌افکند تا غرور خویش پاس بدارد.

ارسال شده در :