
سیما خسروی دارستانی: «رخساره»
رخساره، زنی که سرطان، فرزند بهدنیانیامده و زندگی مشترکش را از او گرفته، با عروسکهای بیمویی که خودش میبافد به ایستگاه مترو پناه میبرد. در میان ازدحام مسافران و خشونت مناسبات دستفروشی، آشنایی با مردی به نام مرتضی روزنهای به زندگی او میگشاید. سیما خسروی دارستانی در داستان «رخساره»، با زبانی شاعرانه و تصاویری سرشار از اندوه، از تنهایی، سوگ و بدن آسیبدیدهٔ زنی مینویسد که میان میل به ادامهدادن و رهاکردن همهچیز سرگردان است؛ روایتی که در آن عروسکهای بیمو به نشانهای از فقدان و آرزوهای بربادرفته بدل میشوند.































