«بانگ» یک رسانه ادبی و کاملاً خودبنیاد است که در خارج از ایران و به دور از سانسور و خودسانسوری بر مبنای تجربه‌ها و امکانات مشترک شخصی شکل گرفته و با کوشش شهریار مندنی‌پور و حسین نوش‌آذر اداره می‌شود.

«بانگ» سه ستون اصلی دارد: «چه خبر»، «از ما» و از دیگران».

در «چه خبر»، جلوه‌هایی از ادبیات داستانی معاصر ایران و جهان عرضه می‌شود.
«از ما» ستونی است برای داستان کوتاه و رمان فارسی و نقد و بررسی آثار ادبی و «از دیگران» هم همانطور که از نامش پیداست به ترجمه ادبیات داستانی اختصاص دارد. باید بدانیم که همسایگان ما رویدادها و ناآرامی‌های اجتماعی خاورمیانه خونین را چگونه درک می‌کنند و این رویدادها در آثار آنان چه نمودی دارد. به همین سبب علاوه بر ادبیات غرب، ادبیات عرب هم مورد توجه ماست.

آنچه که در این ستون‌ها منتشر می‌شود به ستون‌های پایین‌تر سرریز می‌کند و سپس به تدریج به آرشیو منتقل می‌شود.  

«بانگ» این ادعا را ندارد که یک رسانه شهروندی است. بانگ یک رسانه ادبی در مفهوم خاص آن است که پیش از این در حلقه‌های ادبی سراغ داشتیم.

تنها ملاک معتبری که «بانگ» در گزینش آثار به کار می‌‌بندد «ادبیت اثر» است. به دلیل کمبود وقت و امکانات لازم از انتشار آثاری که به ویرایش نیاز داشته باشند معذوریم. همین جا پوزش ما را بپذیرید.
«بانگ» منعی در انتشار داستان‌ها و مقالاتی که در گذشته در رسانه‌‌های دیگر منتشر شده‌اند و حقوق آن در اختیار نویسنده است ندارد.

ما به اصول زیر پایبندیم:

بانگ نشریه‌ای آزاد و ضد سانسور است.
انتشار متنی در بانگ، لزوما به معنای تایید دیدگاه نویسنده آن نیست.
باز چاپ متن‌های بانگ با ذکر ماخد آزاد است، مگر که نویسنده، متن خود را محدود کرده باشد.
بانگ پروانه‌ Creative Commons را پذیرفته است.

Creative Commons Lizenzvertrag