مهدی گنجوی: ایران امروز به چه زبانی گریه می‌کند؟

مهدی گنجوی، کاری از همایون فاتح

ایران امروز به چه زبانی گریه می‌کند؟

عربی؟ فارسی؟ ترکی؟ کُردی یا بلوچی؟

اؤز قانینی هانسی آسفالتدان توپلاییر؟

کوردوستاندان؟ خوزستاندان؟ بلوچستاندان؟

ئەمرۆ چۆتە بن کام ئاڵا؟

ژن؟‌ ژیان؟ نان؟ ئازادی؟

بماذا تشتتت؟

بالغاز المسیل للدموع؟

أم الرصاص؟ أم الاعترافات القسریه؟

زیر گِلباران کدام رسانه چترش عقب رفته؟

فارس؟ شرق؟ رسانه‌ی ملی؟

آئی ءِ کجام همراه اِش دروگبند نامینتگ؟

همفکر؟ دگرباش؟ دگراندیش؟

منیم ایرانیم کیمین خیالیندا پارچالانیب؟

هانسی یاپیشقان بیرلشمه سینه تفنگ اولوب؟

سپاهی‌می؟ دولتی‌می؟ حیزبی‌می؟

اسلامچیلیق‌می؟ میللت‌چیلیک‌می؟ شرق‌چیلیک‌می؟

من الذی أنکر عضویته فی إیران بلدی،

الیوم بالحکم الذی صدر؟

لاجئ؟ مهاجر؟ بهائی؟

ایران

تکرار می‌شود هر روز

هر روچ پرّامگ بیت

یئلده اسن بیر کاغیذ کیمی

با کلماتی بر رویش

أکثر من الرغبه فی التعرف علیها

ینوون سحقها.

بیشتر بخوانید:

بانگ

«بانگ» یک رسانه ادبی و کاملاً خودبنیاد است که در خارج از ایران و به دور از سانسور و خودسانسوری بر مبنای تجربه‌ها و امکانات مشترک شخصی شکل گرفته است.

شبکه های اجتماعی