از ما
کابوس قتل عام زندانیان سیاسی – حسین نوشآذر: دجال
از سازمان بهشت زهرا زنگ زده بودند که جنازه معدوم قابل دفن نیست. مشخصات اعدامی را پشت تلفن از روی گواهی دفن برایم خوانده بودند. کِی بود؟ گمانم پنج و شش بعد از ظهر.
۱۱ آذر ۱۴۰۰
از سازمان بهشت زهرا زنگ زده بودند که جنازه معدوم قابل دفن نیست. مشخصات اعدامی را پشت تلفن از روی گواهی دفن برایم خوانده بودند. کِی بود؟ گمانم پنج و شش بعد از ظهر.
کتابخانه کنگره آمریکا مجموعهای مجازی از نسخههای خطی از آثار ادب کهن ایران را در سایت خود به شکل پی دی اف و به طور رایگان در اختیار همگان قرار داده است اما فقط به مدت ۱۰ روز.
زمانی با همگروهیها و هماتاقیها گِرد هم میآمدیم تا ماجراهایی را که در دوران دانشجویی بر ما گذشته بود، تازه کنیم. ما قصههای واقعی مشترکی داشتیم که وقتی برای هم تعریف میکردیم، به اَشکال جدیدی درمیآمدند و شاخ و برگهای شگفتی از تنهشان جوانه میزد.
جواد مجابی مینویسد: «همه باید به این هشدار فرهنگی فیلم آگاه شویم که زودا، سیل میتواند همه را با خود ببرد. دیریست که شهربند قرقها شکسته و هر شهروند زندگی شریف و آزاد بیگزند و بی دربند میخواهد. بس است.»
متن زیر، سخنرانی ایتالو کالوینو برای دانشجویان مقطع تحصیلات تکمیلی بخش نویسندگی در دانشگاه کلمبیا است در ۲۹مارچ ۱۹۸۳. موضوع سخنرانی، رمان «شهرهای نامرئی» از رمانهای اوست که نخستین بار در سال ۱۹۷۲ منتشر شد.
هفته گذشته، یکم آذر، سالگرد قتل داریوش و پروانه فروهر برگزار شد. درِ حیاط خانه فروهرها و قتلگاه آنها به روی همراهان دادخواه گشوده بود تا در فضای باز گرد هم بیایند. امین بزرگیان شعری سروده است.
به زودی نشریه ادبی بانگ دوسیهای را هم به یکی از مهمترین شاعران، رماننویسان و نظریهپردازان تاریخ ایران اختصاص میدهد: رضا براهنی. این دوسیه با همکاری و زیر نظر عباس شکری تهیه شده است و گسترهای از آثار رضا براهنی و حد تأثیرگذاری او در زمینههای شعر، داستاننویسی، نقد ادبی، روزنامهنگاری و برگزاری کارگاههای آموزش شعر و داستان را در برمیگیرد.
جمعه ۵ آذر عباس شکری، مدیر نشر آفتاب و مریم حسین نژاد، مترجم کتاب «دو زن در یک زن» نوشته نوال السعداوی در اینستاگرام گفتوگوی زندهای انجام دادند. این گفتوگو اکنون در اختیار همگان قرار دارد.
«واقعگرائیِ چرکین» عنوانِ یک جنبش ادبی در آمریکای شمالی است که چند دهه بیشتر سابقه حضور در عرصهی گستردهی ادبیات جهانی ندارد. «واقعگرائیِ چرکین Dirty Realism» پیش از همه در قصهنویسی کوتاه آمریکائی در دهه هفتادِ قرن گذشته متولد شد که اهل فن آن را شاخهای از «مینیمالیسم = ایجازگرائی» میدانند.
هر داستان سرریزی است ناشی از انباشت واقعیت موجود بر روان آدمی که همراه تخیل و شهود هر فرد، موجودیتی نو مییابد و به واقعیتی تازه بدل میشود. همواره بخشی از ماهیت وجودی انسانها در طول تاریخ با هر رنگ، نژاد و عقیدهای تکرار میشود و آدمی با ترسها، آرزوها و گناهانی نسبتاً یا کاملا مشابه بازتولید میشود.
غلامحسین ساعدی که در سال ۱۳۱۴ در تبریز در یک خانواده کارمندی متولد شد در جستوجویی مداوم برای شناخت ایران و مردمانش بود. او اما تبعید را نتوانست تاب بیاورد و ۳۶ سال پیش در چنین روزی در پاریس درگذشت.
مجموعه داستان «بیدار شو ماهدولت» نوشته ریرا عباسی توسط نشر آفتاب (به مدیریت دکتر عباس شکری، نویسنده و از کوشندگان آزادی بیان) در نروژ در ۱۴۵صفحه منتشر شده است. این کتاب تقدیم شده به: «آنان که مجبور به رنج مهاجرت شدند و آنان که در آروزی رفتن در رنج ماندند.»
همینکه اسلحه را دستش دیدم تا ته ماجرا را فهمیدم. بادمجان سرخ می کردم، مثل همینحالا. شبش قرار بود خانجون و مادرت بیایند خانهامان. میخواستم کشک وبادمجان درست کنم با خورشت فسنجان. مادرت تازه عقد کرده بود وخانجون خیالش این دفعه راحت بود. میگفت این یکی شوهرش معلم است و سرش به کار خودش گرم است.
لئو نیکلاویچ تولستوی، از بزرگترین نویسندگان جهان در چنین روزی در ۲۰ نوامبر ۱۹۱۰ چشم بر جهان فروبست. ۱۲۰ سال از درگذشت او میگذرد و با اینحال همچنان رمانهای جنگ و صلح و آنا کارنینای از رمانهای مهم در جهان به شمار میآیند.
انجمن فرهنگی سینما و سخن هایدلبرگ برنامه آینده خود در ۲۸ نوامبر را به مجموعه داستان “سودابه در آتش” نوشته خورشید رشاد و رمان “گربههای پرنده” نوشته احمد خلفانی اختصاص داده و از این دو نویسنده برای بحث و گفتوگو در مورد کتابهایشان دعوت به عمل آورده است.
تکه زغالی از آتش بیرون افتاده بود. دل دل میکرد. پتو را کنار زد. صورت دخترک سرخ از نور آتش.حرکت لبهاش مثل زغال بیرون زده از آتش شده بود.
«کتابخانه بابل» جمعه ۲۸ آبان ساعت ۲۱ به وقت ایران در کلابهاوس برنامهای برگزار میکند در یادبود ۷۲ سالگی مؤسسه انتشارات امیرکبیرِ که به عبدالرحیم جعفری، ناشر فقید ایرانی تعلق داشت و اوایل انقلاب به حکم دادگاه انقلاب مصادره شد و در تملک سازمان تبلیغات اسلامی درآمد.
ایده ما فعلاً این است که هر ماه شمارهای را به یک شاعر فارسیزبان اختصاص دهیم، نمونههایی از آثار او را منتشر کنیم و سپس شعر او را در مقالات و جستارهایی به سنجش بگذاریم و در همان حال با او در گفتوگو قرار گیریم.
آنچه که در این نشست مطرح نشد، مهمترین چالشهای جامعه مدنی ایران و مسأله دادخواهی و بحران معیشتی مردم ایران، در دوران تحریمهای اقتصادی، فروپاشی اعتماد اجتماعی و اعمال سانسور و فترت فرهنگی در سالهای اخیر بود. یک نشست ادبی در حد یک دورهمی.
بنیاد فرهنگی ژاله اصفهانی پنجشنبه ۲۰ آبان (۱۱ نوامبر) جلسهای را به بحث و گفتوگو درباره رمان «ماه تا چاه» نوشته حسین آتشپرور اختصاص داد. کوشیار پارسی سخنران اصلی این برنامه بود. متن سخنان او.
نویسنده از دریچه چشم یک دختربچه سوری، روایتی از ۱۰ سال آوارگی مردمان تحت تبعیض سوریه را به دست داده. یک رمان ضد جنگ در فهرست یکی از مهمترین جوایز ادبی آمریکای شمالی.