بانگ - نوا
بانگ نوا – فرشاد سنبلدل: نام بیرون شلیک است
نام بیرون شلیک است/نام بیرون مرگ/نام بیرون بر تو /گوش تو از ترس جوانانی خواهد ریخت که دور اشک همکلاسیشان حلقه زدهاند/و نام تو را زیر لب میجوند
۲۶ آذر ۱۴۰۱
نام بیرون شلیک است/نام بیرون مرگ/نام بیرون بر تو /گوش تو از ترس جوانانی خواهد ریخت که دور اشک همکلاسیشان حلقه زدهاند/و نام تو را زیر لب میجوند
«مجازات اعدام نه فقط برای معترضین و نیروهای سیاسی، بلکه باید به طور کل لغو شود. ما تنها با تلاش جمعی برای “الغای اعدام” میتوانیم “زندگی” را محقق کنیم. زندگیای که یکی از ارکان اصلی قیام جاری است و علیه ارتجاع، کشتار و عادیسازی از حربهی اعدام در مقام تاکتیکی سرکوبگر علیه اعتراضات برحق مردمی است.»
از وقتی آمدهام اینجا و اتاق طبقه بالای این خانه روستایی را برای کوتاه مدتی اجاره کردهام، درست سه ماه میشود. در این مدت، جز وقتهایی که برای قضای حاجت یا اندک خرید مایحتاج روزانه یا حمام کردن سریعی از پشت پنجره دور شدهام، تمام مدت همینجا بودهام.
آتفه چهارمحالیان، شاعر و فعال حقوق کودک که در مهر سال جاری بازداشت شده بود، با قرار وثیقه آزاد شد. هوشیار انصاریفر، شاعر و منتقد ادبی این خبر را تأیید کرده است.
جمعه ۱۸ آذر آزمون گاج برای پایه دوازدهم علوم انسانی برگزار میشود. روزنامه فرهیختگان که بعد از ماجرای «استخر فرح» با کشاکشهایی به دست دار و دسته علی اکبر ولایتی از نزدیکان خامنهای افتاد در گزارشی نوشته «اشعاری که برای این آزمون انتخاب شدهاند همه اشعاری هدفدار و سیاه بودهاند.»
زخم اعدامیان آیا شفا پیدا کرده است؟ به یاد میآورند به دست چه کسانی کشته شدهاند؟ در دست آنها چیست؟ در چشمهای اعدامیان چه میبینی؟ تهدید یا تمنا؟
کمیته نویسندگان زندانی با انتشار بیانیهای خواستار آزادی نویسندگان، روزنامهنگاران و مترجمان ایرانی شد که از اواخر شهریور با وقوع جنبش رهاییبخش «زن، زندگی، آزادی» بازداشت شدهاند و محل نگهداری برخی از آنها هم مشخص نیست.
مونا نقیب، کودک هشت ساله، به گلولهی مرگسرشتان جمهوریی اسلامی کشته میشود. او ساکن شهرک آسپیچ در حومهی شهر سراوان است که جمعیتاش به سههزار نفر نیز نمیرسد. مونا شکوفهای است که پیش از آنکه شکوفا شود، برباد میشود.
محسن ابریشمچی هستم. بله. برِخیابان ولیعصر، پایینتر از خیابان توانیر، توی پلهی هفتم، دفتر املاک داریم. بیست سال است کل محل من را میشناسند. والله شش ماه است من دارم بازجویی میشوم.
هدیه تهرانی، بازیگر فیلمهای سینمایی و تلویزیونی در واکنش به فرافکنیهای حاکمیت و انتساب انقلاب نوین مردم ایران توسط سران جمهوری اسلامی و دستگاههای تبلیغاتی آنها به بیگانگان نوشت:
«شما هیچوقت به مردم احترام نگذاشتید و با آنها مهربان نبودید!هیچ اعتراضی را نپذیرفتید و هیچگاه کوچکترین اشتباه و تقصیری را به گردن نگرفتید.
انی ارنو، نویسنده فرانسوی و برنده جایزه نوبل ادبیات، در فرازی از سخنرانی خود در آکادمی نوبل گفت یک داستان یا رمان میتواند زندگی شخصی فرد را دگرگون کند. او سپس با اشاره به شورش زنان ایرانی در جریان قیام ژینا گفت:
«گورستانها آواز میخوانند» شعری است که اخوان کردستان (نام مستعار) برای نشریه ادبی بانگ فرستاده است. این شعر به شکل چندرسانهای منتشر شده. میتوانید شعر را با صدای شیدا محمدی، شاعر نامآشنا هم بشنوید.
درباره شعر «این شعر نیست» اثر فاطمه شمس: کلمات شعر سازش ناپذیرند و تا بن دندان مسلح. «غرقهی اشک و خیس مرارت» دیگر نمیگذارد انبان مکتبخانههای سُرایش چارسوی حافظه را تصرف کند: و سرانجام صحن حافظهی راستین را از آنها پس خواهد گرفت.
فرازی از تازهترین اثر سلمان رشدی در «نیویورکر» منتشر شد. قرار است نسخه کامل این این اثر که «شهر پیروزی» نام دارد و پانزدهمین رمان رشدی است فوریه سال آینده روی پیشخوان کتابفروشیها بیاید.
کانون نویسندگان ایران اعلام کرد مأموران امنیتی با یورشی «وحشیانه» به خانه آیدا عمیدی و روزبه سوهانی، دو تن از اعضای هیأت دبیران کانون را بازداشت کردهاند. هیچگونه اطلاعی از محل نگهداری بازداشتشدگان در دست نیست.
شهریار مندنیپور در مصاحبه با صدای آمریکا با تمرکز بر بیانیه «ما ادبیاتیها» درباره اهمیت مبارزه با سانسور توضیح میدهد.
مردهای توی ماشین به ما نگاه کردن. هرسه تاشون ریش سیاه بلند داشتند و انگار خیلی وقت بود حموم نکرده بودن. من دست مونا را محکمتر گرفتم. از بس ترسیده بودم. مونا داشت میلرزید. هیچ نمیگفت و فقط میلرزید.
بانو خوشحال است که بیشتر شبیه پدر هستم. نمینویسم دلم میخواست شبیه خواهر باشم و چشمهای کوچکم و گونههای برآمدهام به مادر رفته است. بانو انگار که خوشش نیامده باشد جلو عکس پدر پشت به من میایستد.
فرج سرکوهی در مصاحبه با رادیو فردا اهمیت این بیانیه ما ادبیاتی ها را توضیح میدهد:
«ما ادبیاتیها» بیانیهایست به قلم فرشته مولوی که با امضای بیش از ۶۰ شاعر و نویسنده مقیم ایران و خارج از ایران که با همراهی نشریه ادبی بانگ تهیه شده است.
این بیانیه به امضای برخی از نویسندگان و شاعران سرشناس مانند محمد محمدعلی، شهریار مندنیپور، علی باباچاهی، پرتو نوریعلا، علیرضا بهنام، ریرا عباسی، خسرو دوامی، مهرنوش مزارعی، محمود فلکی و بسیارانی دیگر رسیده است. بسیاری از نویسندگان و شاعران هم با این استدلال که نمیتوان اقتصاد نشر را معوق گذاشت از امضای این بیانیه خودداری کردند.