
گویههای بانگ – گویۀ دوم: دو شعر از آرزو مختاریان
باد خبر داشت که سکان چرخاند. چندان که نشنیدم صدای در بر لولا و ندیدم قند به دهان برده باشد، برق زد و پیدا شد، رُخی زیر ابر؛ صنوبری شکافتهی زنده.

باد خبر داشت که سکان چرخاند. چندان که نشنیدم صدای در بر لولا و ندیدم قند به دهان برده باشد، برق زد و پیدا شد، رُخی زیر ابر؛ صنوبری شکافتهی زنده.

نیمهی راست صورتم، غمهای بیشتری دارد، چروکهای بیشتر…، موقع رفتن از نیمهی راست صورتم گذشتی، و باران شروع به باریدن کرد. اشکها دریا شدند و سوار بر قایقی که ساخته بودم
دور شدی

به تازگی فاطمه احمدی آذر داستانهای کوتاه تد چیانگ، یکی از مهمترین نویسندگان علمی – تخیلی جهان را به فارسی ترجمه و در نشر دانوب منتشر کرده است.

این اثر کوششی برای خوانش برخی آثار برجستهتر «چوبک» بر پایهی «رویکردهای نو در نقد و نظریهی ادبی معاصر» و سخت هنجارمند و روششناسانه است.

مقامات قضائی با درخواست وکیل توماج صالحی مبنی بر «فک و تخفیف قرار تأمین بازداشت موقت» این خواننده معترض مخالفت کردهاند.

یکی از غم انگیزترین فتوحات روحانیون این است که پاره ای از روشنفکران باید کل دوره دوم زندگی خود را پشت سر بگذارند تا یاوه هایی را که در دوره اول زندگی خود آموخته اند به فراموشی بسپرند.

فرانک زنی است تاثیرگذار در دگرگونیهای اجتماعی عصر خود، زیرا علاوه بر حفظ جان فرزند، مسئولیت سنگین دیگری هم دارد و آن هم پرورش و تربیت فردی است که باید جهان را از شر و بدی پاک کند.

یازده جستار کتاب را میتوان به دو بخش کلی تقسیم کرد: جستارهایی که در رابطه با مهاجرت و مفاهیم بنیادین حاصل از آن شکل میگیرد و نوشتههایی که به بنیان زندگی ایرانی و ارتباط آن گاه با مدرنیته و عناصر ناشی از آن میپردازد.

مهران رضایی- مسأله قاضی ربیحاوی در این داستان تعلیقِ راوی بین دو قطب زندگی در ایران (با بار فرهنگی- اسطورهای شاهنامه) و زندگی در غرب (با بار فرهنگی- اساطیری ادیپ شهریار سوفوکل) است.

بهرام بیضایی، کارگردان و نمایشنامهنویس برجسته، در واکنش به صحبتهای رییس سازمان سینمایی و درخواست برای بازگشتش به ایران گفت دست خودش را میشکند و اجازه نمیدهد او را سانسورچی خودش کنند.

دخیل بر ضریح خود میبندم و تو را دعا میکنم، ای فروغلتیده در کُندهی درخت، عشق، پستانهای بریدهی لیلی بود توی دستانم، حالِ ناجوری افتاده بر کنایه و داستان.

فرامرز اصلانی، ترانهسرا، خواننده و آهنگساز ایرانی، در اثر ابتلا به بیماری سرطان در ۶۹ سالگی در آمریکا درگذشت.

«گویهها» مجموعه تازهایست در نشریهٔ ادبی بانگ که به کوشش علی اسدالهی و زیر نظر او فراهم میآید. ما سال ۱۴۰۳ را با این مجموعه و با شعری از امین مرادی میآغازیم.

نوروز و نو بهاران خجسته باد! – سالی نه به آن و این سالها، سالی نه به جداییها و سوگها.

در آستانه گردش سال خورشیدی درگذشتگان خود را به یاد میآوریم و یاد آنها را گرامی میداریم. کیومرث پوراحمد، ناصر پاکدامن، عدنان غُریفی، احمد رضا احمدی، ر. اعتمادی، ابراهیم گلستان، شاپور جورکش، کاوه گوهرین، شمس آقاجانی، محمد محمدعلی، میرشمسالدین ادیب سلطانی و سرانجام باقر مومنی.

شعری از حسن حسام با توجه ویژه به غوغای «مادر قمی» و بحث «سلیطه».

ما برای دادگاه رسیدگی به قتل داریوش مهرجویی و وحیده محمدیفر که با تکیه بر تحقیقاتی ناقص و کیفرخواستی پُرایراد با شتابی چشمگیر به کار خود پایان داده است هیچ مشروعیتی قائل نیستیم.

از گفتههای کالوینوست: آدم نوشتن را با رغبت شروع میکند، اما زمانی میرسد که قلم در جوهرِ غبار گرفته فقط خیس میخورد و از آن حتا یک قطره زندگی هم جاری نمیشود. زندگی تماماً بیرون است، بیرون پنجره، بیرون خود شخص.

نمایشنامه «درنای سیبِری؛ چهار تکگوییِ سربههوا در دوازده تابلو» نوشته علی فومنی در انتشارات آسمانا در تورنتو کانادا منتشر شد.

من که با هیچ پرندهای دشمنی نداشته، ندارم و نخاهم داشت! فکر میکنم آن بستهای را که از باغِ پرندگانِ اصفهان در ظهرِ روزِ بیستمِ آبان ماهِ هزار و سیصد و هفتاد و هفت- یعنی روزِ تولد، در چهلوشش سالگی برایم فرستادهاند، را هیچ پرندهای نفرستاده باشد.

نود و ششمین دوره جوایز سینمایی اسکار با اجرای جیمی کیمل در سالن دالبی تئاتر لس انجلس با اهدای جوایز اصلی از جمله بهترین فیلم و کارگردانی به «اوپنهایمر» ساخته کریستوفر نولان برگزار شد.