رویدادهای فرهنگی و هنری
عدنان غریفی درگذشت
داستانهای غریفی با سورئالیسمی رنگپذیرفته از اقلیم جنوب مشخص میشوند. او از ویلیام فاکنر متأثر است و مضمون آثارش را غم از بین رفتن مظاهر سنتی در هجوم صنعت وابسته شکل میدهد.
6 می 2023
داستانهای غریفی با سورئالیسمی رنگپذیرفته از اقلیم جنوب مشخص میشوند. او از ویلیام فاکنر متأثر است و مضمون آثارش را غم از بین رفتن مظاهر سنتی در هجوم صنعت وابسته شکل میدهد.
هفتمین نمایشگاه کتاب «تهران، بدون سانسور» با همکاری ناشران مستقل خارج از کشور از ۴ مه ۲۰۲۳ /۱۴ اردیبهشت ۱۴۰۲ آغاز شد و تا ۴ ژوئن/۱۴ خرداد هم ادامه دارد. نشر آسو، آفتاب، استورنوس، ایران آکادمیا، باران، پرستوک، پندار، ساتراپ، سام، سرای بامداد، شرکت کتاب، شهروند، دنا، دیار کتاب، روناک، زاگرس، عقل سرخ، فروغ، کتاب ارزان، ناکجا و نوگام به این مناسبت بیانیه مشترکی صادر کردهاند که میخوانید:
حمید فرازنده در ستون ۱۸۰ درجه «بانگ» دنیای شعری از آزاده طاهایی با تصاویر دریایی را میکاود که به تعبیر او در بیان وضعیت ما ساکنان کشتی شکسته در جهان پرتلاطم کنونیست.
فقط یک چیز میخواستم: آزادی. «فریادی که دهان ندارد چشمانی که سو ندارد آسمانی که رنگ ندارد پاییزی که باران ندارد و پایانی که پایان ندارد…
رمانهای تاریخی منتقد ادبی فرمالیست، یوری تینیانوف، «تجربهگریهایی در فانتزی پژوهشی» بود. در ایران ما او را با «مرگ وزیر مختار» درباره قتل گریبایدوف میشناسیم. نگاهی به گستره آثار و اندیشههای او.
بهمناسبت روز جهانی آزادی مطبوعات جایزه یونسکو در سال جاری به نیلوفر حامدی، الهه محمدی و نرگس محمدی اعطا شد. دبیرکل سازمان ملل از دولتها خواست تا از سرکوب رسانهها دست بردارند.
آرزوی مرجان، گردنبندیست بر گردن عروسهای خفته، و قطرهای آب در صدف پلک تو، پنهان ماند، تا تمام.
روز جهانی کارگر – سمیهسادات نوری، «روز بد» و «عاشورا در پاییز»، دو داستان نمونه از ادبیات کارگری ایران نوشته ناصر تقوایی را بررسی میکند.
احیا، در داستان حسن حسام زنی است که تا چشم گشوده در زندگی جز بیچارگی و فلاکت خیری از دنیا ندیده و اکنون بیمار و رو به مرگ زیر لحاف کهنه و مندرسی در زیرزمین خانهای که برای دوازده سال در آن کلفتی میکرده، با پاها و دست های ورم کرده خوابیده و روزهای زندگیاش را به یاد میآورد.
نفیسه زمانزاده، شاعری که تخلص «آرام» شعر می سرود، بامداد ۹ اردیبهشت در جریان یک آتشسوزی مشکوک در منزل خود واقع در بندرعباس، جان خود را از دست داد.
نوشتههای ضد جنگ حسین مرتضائیان آبکنار به درستی در حوزهای بیرون از معیارهای تعریف شده برای «ادبیات دفاع مقدس» قرار میگیرد. آثار او در حوزه ادبیات جنگ، نه تنها غالبا روایت دفاع مقدس را به چالش میکشند، بلکه گاهی سعی در واژگون کردن کامل روایت مسلط دارند.
اسفندیار کوشه، روزنامهنگار و منتقد ادبی در آستانه روز جهانی کارگر با ایمان گنجی، نویسنده و روزنامهنگار که آثاری را همراه با کیوان مهتدی ترجمه کرده، درباره اندیشهها، فعالیتها و دلمشغولیهای این عضو زندانی کانون نویسندگان گفتوگویی انجام داده است.
دریچهی زیرِ در باز شد. دستی یک بشقاب پلاستیکی پر از غذا، یک قاشق پلاستیکی و یک ظرف پلاستیکی آب را هل داد داخل. گفتم: «آمار ما تغییر کرده». صدایی از پشت در گفت: «خفه».
این اثر که توسط مهرنوش مزارعی و اسد سیف برای انتشار آماده شده، چهار دفتر را شامل است: «دفتر نخست؛ زندگی و آثار»، «دفتر دوم؛ نمونههایی از آثار»، «دفتر سوم؛ نگاهی به آثار ملیحه تیرهگل» و «دفتر چهارم؛ به یاد ملیحه تیرهگل». تعدادی عکس و اسناد، این اثر سیصد صفحهای را به پایان میبرد.
جعفر مدرس صادقی، مرد نامآشنای جهان کوچک داستان فارسی است. کم ننوشته است و کم درس نداده است و کم هنرجوی داستان تحویل جامعهی نحیف داستان فارسی نداده است. خوب کرده است و پر کرده است. در این مقاله بر نقد او از بهرام صادقی تأمل کردهایم.
سپهر اندیشه اعلام کرده است که در زمینه علوم انسانی و بر بنیان آزادی بیخصر و استثنای اندیشه و بیان منتشر می شود با این هدف که دریچهای بگشاید «برای نظرها و دیدگاههای همه آنانی که رشد و شکوفایی علوم انسانی و اجتماعی و فرهنگ را برای امروز و فردای ایران بایسته می دانند.»
وزارت میراث فرهنگی و گردشگری با صدور ابلاغیهای ورود زنان با پوشش اختیاری به موزهها را ممنوع اعلام کرد.
در میزگرد پیش روی که با حضور دکتر فرزان سجودی، امیر حسین یزدانبد و وحید ذاکری برگزار شده است، از فکر اصلی داستان به ساختار و سپس به زبان یکی از آثار مهم ادبیات مهاجرت راه میبریم.
ناصر پاکدامن، فعال فرهنگی و سیاسی فقید در گفتوگو با رضا علامهزاده از ضرورت دفاع بیقید و شرط از حقوق زندانیان سیاسی سخن میگوید. سندی از ضرورت بازنگری در تاریخ.
ناصر پاکدامن (متولد ۱۳۱۱)، اقتصاددان و پژوهشگر سیاست و فرهنگ صبح یکشنبه ۲۳ آوریل/ ۳ اردیبهشت در اثر پیامدهای ابتلا به بیماری سرطان در بیمارستانی در پاریس درگذشت.
پسرک در پسزمینه، پشت به دیوار پاهایش را بغل کرده و نگاهش را به سمت ابدیتی مبهم دوخته بود. چند دراژهی قرص کنارش افتاده بود و چند تا لیوان یکبار مصرف. یک رهگذر بودم که از اقبال بد داشتم از کنار ترمینال میگذشتم.