انون نویبسندگان ایران شنبه ۲۳ مهر با انتشار اطلاعیهای اعلام کرد که روز گذشته (جمعه ۲۲ مهر ۱۴۰۱) نهمین مجمع عمومی کانون نویسندگان ایران در منزل یکی از اعضا برگزار شد. در این مجمع اعضای هیئت دبیران، منشی، بازرسان مالی و صندوقدار کانون انتخاب شدند و به وضعیت عضویت دو تن از اعضا نیز رسیدگی شد. ب
شکل حاکمیت شهروندی با انقلاب روشنگری و علیه امتیازها و قدرتی که روحانیت مسیحی برای تداوم و حفظ وضیعت موجود داشتند، شروع شد و پیش رفت، زنجیر تعصبات را گسست و تلاش برای رسیدن به صلح و آزادی و رفاه شهروندان را در دستور کار خود قرار داد، اما به زودی دو مفهوم آزادی و عدالت در برابر هم قرار گرفتند. چه میتوان کرد؟
در پی اعتراض برخی هنرمندان که از تصاویر آنها بدون اجازه استفاده شده بود، موسسه تبلیغاتی سپاه دیوارنگاره حکومتی را یک روز بعد از نصب پایین کشید که دوباره با تصاویر دیگری آن را بالا ببرد.
بیش از ۶۰۰ نفر از پدیدآورندگان ادبیات و هنر کودک و نوجوان برای صدور بیانیهای در محکومیت «نقض حریم مدارس از سوی نیروهای نظامی و انتظامی» اقدام کرده بودند که گروه تلگرامی آنها به عنوان مکانی برای ارتباط و همفکری هدف حمله قرار گرفت و هک شد.
صبح روز هیجدهم اسفند وقتی که مردم مشهد دیدند پری درخانه نیست، به فکر گلابدانها افتادند. سپیده نزده پری از خانه رفته بود. خیابانها را سبز دویده بود تا برسد به کوهسنگی.
لعنت به تک تک واژههایت ای فارسی! در آن شبی که کورد را میکشتند و بلوچ را و لر را و تو مشغول صنعتی ادبی بودی تا با شراب و شاهد و شمع واجآرایی کنی، و من با دست خالی فریاد زدم، بی شرف! بی شرف! بی شرف!
به گزارش رادیو زمانه روشنفکران و دانشگاهیان فرانسوی همچون آلن بدیو، اتین بالیبار، لودوین بانتینی، آلن برتو، سوفی ونیش، توماس پیکتی و … با انتشار
شروین حاجیپور، خواننده ترانه اعتراضی «برای…» به «فعالیت تبلیغى علیه نظام» و «ترغیب و تحریک افراد به اعمال خشونتآمیز» متهم شد.
داریوش اقبالی پس از ترک سالن کنسرت و اجرای ناتمام خود در ویدیویی از پلیس لندن انتقاد و پلیس را به عدم انجام وظیفه خود در تامین امنیت تماشاگران متهم کرد.
نگاهش رفت روی شیشههای عطرِ. سر یکی را برداشت. بوی یاس در اتاق پیچید. شیشهی عطر را بویید و در آینه جلوی نور گرفت. مادرش یک عمر گفته بود: خوردوخوراک به میل خودت، لباست به طبع مردم! از شکل خودش و روپوش تنش بدش آمد.
بادا به باد!بادا به داد!/بِرَهانمان از شرِّ ملّای مسلّح! بِرَهان!/دادا به داد!/دادا به دادار!/بِتوفان بر رَهزنانِ پاسدار! بِتوفان!/بادا به آب بادا به خاک/بادا حبابِ جهانِ در خواب/به دادِ مردمانِ کُهَنْعهدِ تنها/بگردد جمع دیگر بار/برآید آرزوهاشان به آینده/ به قرنِ تازه آوازی دگر خوانند
کانون نویسندگان ایران با انتشار بیانیهای کشتار زاهدان و سرکوب بیرحمانه اعتراضات دانشجویی در دانشگاه صنعتی شریف و دانشگاه تبریز را محکوم و از حمایت استادان از دانشجویان استقبال کرد.
معلم اخراجی که مثل من سیگاری است، بعد از یوگا میگوید قرار است ساعت ۷ مردم در میدان اصلی جمع شوند. یک ساعت بعد در پارکینگ را میبندم، همسایه میگوید نروید شهر شلوغ است.
شروین حاجیپور، سازنده و خواننده ترانه مردمی «برای..» نخستین بار بعد از آزادی از زندان پیامی در اینستاگرام منتشر کرد. حاجیپور در این پیام تلویحاً اعلام کرد قصد دارد در ایران بماند و به همین دلیل هم نمیتواند با رسانهها مصاحبه کند.
آه فقدان ِ اعظم! اسامی ِ مسلسل! کلمهی اول! گلدان من گشوده است بیا! همه ی خاک وطن را بریز تویش بیا هر که را بریز در سوراخی جدا، کابوسی جدا، پیروز شو در کشاله ام
ارنو در آثار متعددش که اغلب از قلمرو شرححالنویسیهای شخصی میآیند، به ریشههای تبعیضهای اجتماعی در جامعه فرانسه میپردازد.
ناشران تبعیدی: بر نویسندگان و ناشران ایرانی است که به هر وسیلهای که میتوانند خودسانسوری و سانسور را نادیده بگیرند و در کنار دفاع از جنبش آزادیخواهانه زنان و مردان ایران، به عادی سازی نشر بدون ممیزی و مجوز یاری رسانند.
راهزنان با موروها، راهزنان با حلقه ها و دوشسها، راهزنان با برکت همراهی برادران سیاه، با هواپیما از آسمان آمدند تا بچه ها را بکشند، و در خیابانها خون کودکان به سادگی چونان خون کودکان جاری شد.
دبیرخانه جایزه مهرگان در بیانیهای که به امضای مدیر و ۲۴ نفر از داوران جایزه مهرگان ادب و مهرگان علم و محیط زیست رسیده است اعلام کرد در پیِ حوادث تلخ و دردناک روزهای اخیر ایران، مراسم اختتامیه جایزه که قرار بود در روز ۲۹ مهرماه ۱۴۰۱ (۲۱ اکتبر ۲۰۲۲) برگزار شود لغو شده است.
در فصل اهدای جوایز نوبل بیش از ۱۲۰ برنده جایزه نوبل در رشتههای گوناگون، با امضای یک بیانیه اعلام کردند از اقدامات شجاعانه مردم ایران حمایت میکنند و در مبارزه برای رسیدن به عدالت، آزادی و حقوق بشر، به آنان میپیوندند.
توی آن مانتوشلوار گل و گشاد مدرسه حتا فکرش را هم نمیکردم طعمهی دلچسبی برای برادر وخواهرهای مکتبی باشم که چندسالی بود سر راه زنها و دخترها سبز میشدند و میخواستند ما را از دوزخ به بهشت بکشانند.
