به پرندههای آبان
ای ملکهی شب!
اهورای خوشبخت تاریکی!
در عمق سیاهی
پر و بال میگسترم
مانند تو
تا بچینم
رویایی را
که میگوید
آفتاب
نان و آب است
برای جهان.
ای در خلوت خود خودتر!
بگو ساعتها بخوابند
تا تیک تاک عمر اوهام
بیش از این مرا
چشم به راه پاییز نگذارد
منی
که هرچه فرومیروم در شب
به ماه میرسد
ساقههایم.
۱) ملکهی شب: نام رایج چند گیاه است که گلهایشان شبها باز میشود.
از همین شاعر:
