دومین شمارهٔ ماهنامهٔ بانگ: از «پسااعدام» تا جهان آن کارسون

دومین شمارهٔ ماهنامهٔ ادبی بانگ در اختیار خوانندگان قرار گرفت. شمارهٔ مهر ۱۴۰۵ در هشت بخش تنظیم شده است: «دو رویداد مهم ماه»، «روز جهانی مبارزه با اعدام»، «جستارها و نقدهای ادبی»، «داستان کوتاه»، «شعر»، «گفت‌وگو»، «یک کتاب، یک داستان» و «رویدادها».

دریافت رایگان شمارهٔ دوم ماهنامهٔ بانگ، مهر ۱۴۰۵

نسخهٔ پی‌دی‌اف ویژهٔ مطالعه در موبایل

در این شماره، نوشته‌ها، داستان‌ها و شعرهایی از آزاده طاهایی، احمد خلفانی، الهه جدیدی، بهاره حجتی، بهروز شیدا، پیمانه ملازهی، جلال رستمی گوران، جواد اسحاقیان، رضا نجفی، سجاد حقیقی، سمیره حنائی، سهیلا اژدهاکش‌پور، سیاوش خسروی، شیرین عزیزی مقدم، عبدالباسط سلیمانی، علی صفرزاده، فتانه فراهانی، فرهاد نیک‌آیین، محمدرفیع محمودیان، مریم کمانی، مسعود کدخدایی، مهدی گنجوی، نسیم خلیلی، هما شهرام‌بخت و وحید خیرآبادی منتشر شده است. داستان‌هایی از توماس مان و لوئیجی پیراندلو نیز با ترجمه‌های رضا نجفی و نینا صادقی در این مجموعه آمده‌اند.

شمارهٔ دوم با دو رویداد ادبی ماه آغاز می‌شود: جایزهٔ نوبل ادبیات آن کارسون و جایزهٔ کتاب آلمان برای شیدا بازیار. محمدرفیع محمودیان در «آن کارسون، در کار بازنوشت»، به رابطهٔ آثار این شاعر با متون پیشین و امکان‌های تازهٔ خواندن و نوشتن می‌پردازد. گزارشی از جایزهٔ کتاب آلمان، همراه با یادداشت جلال رستمی گوران دربارهٔ رمان شیدا بازیار، بخش دیگر این مجموعه را تشکیل می‌دهد.

به مناسبت روز جهانی مبارزه با اعدام، فتانه فراهانی در جستار «پسااعدام» به استمرار خشونت در زندگی بازماندگان می‌پردازد؛ به سکوت‌های خانوادگی و اجتماعی، انگ، فقدان و دشواری ساختن روایتی پیوسته از گذشته. در کنار این جستار، مطلبی دربارهٔ بازنمایی زیستن زیر حکم اعدام در ادبیات و یادداشت فرهاد نیک‌آیین بر مجموعه‌شعرهای میترا ابراهیمی، نسبت نوشتن، حافظه و دادخواهی را دنبال می‌کنند.

در بخش نقد و جستار، شیرین عزیزی مقدم «اهالی ماگنولیا»ی زویا پیرزاد را از منظر مهاجرت و خوشبختی ناتمام می‌خواند. جواد اسحاقیان به خوانش فراداستانی و پسامدرن «حرام‌زاده‌ی استانبولی» الیف شافاک می‌پردازد و احمد خلفانی، در نقد رمان «مستیم و خرابیم و کسی شاهد ما نیست» مهدی گنجوی، رابطهٔ ویرانی و شکل‌گیری فرم ادبی را بررسی می‌کند.

بهروز شیدا نمایشنامه‌هایی از فتحعلی آخوندزاده را در کنار آثاری از اکبر رادی، غلام‌حسین ساعدی و بهرام بیضایی قرار می‌دهد. مهدی گنجوی در «داستان سوم بوف کور» به امکان خوانشی دیگر از روایت هدایت می‌پردازد و هما شهرام‌بخت، با تمرکز بر «دکتر جکیل و مستر هاید»، دگرگونی تصویر هیولا در ادبیات را دنبال می‌کند. خانه و مناسبات قدرت، تازگی و تجربهٔ ادبی، و نجات خویشتن از مسیر زبان نیز از دیگر موضوع‌های این بخش‌اند.

رمان «اعتراف به‌وقت چای» فریبا صدیقیم در دو نقد جداگانه از رضا نجفی و مسعود کدخدایی بررسی شده است؛ نقدهایی دربارهٔ اعتراف‌گیری، سلطه، دگرگونی شخصیت و شیوهٔ روایت این تجربه. بهاره حجتی نیز در یادداشتی بر مجموعه‌داستان «در حال محو شدن» مسعود کبگانیان، از جنگ، فقدان و بی‌ثبات‌شدن مرز واقعیت و خیال سخن می‌گوید.

«روضه‌ی آخر» مریم کمانی، «برجک» علی صفرزاده، «دامپ تراک» وحید خیرآبادی و «کفش‌هایش» سهیلا اژدهاکش‌پور، داستان‌هایی از ادبیات معاصر ایران در این شماره‌اند. «مرگ» توماس مان به ترجمهٔ رضا نجفی و «قطار سوت کشید» لوئیجی پیراندلو به ترجمهٔ نینا صادقی نیز دو تجربهٔ متفاوت از مواجههٔ انسان با مرگ، فشار زندگی و امکان گریز را پیش روی خواننده می‌گذارند.

بخش شعر با «پیراهن فریدون» سیاوش خسروی، «ملکه‌ی شب» سجاد حقیقی و شعری از آزاده طاهایی شکل گرفته است؛ شعرهایی با تصویرهایی از خاطره، تاریکی، رویش، جنوب، دریا و سوگ.

در گفت‌وگوها، مریم کمانی از بازپس‌گیری خانه از خشونت مردسالارانه می‌گوید و وحید خیرآبادی از مقاومت فردی یک کارگر در سایهٔ سرکوب اعتصاب‌ها. هاله قادری نیز در گفت‌وگو با مهدی گنجوی، از مادری، زخم‌های به‌ارث‌رسیده، حافظه، مهاجرت و زبان سخن می‌گوید. پیمانه ملازهی در بخش «یک کتاب، یک داستان»، «دجال» حسین نوش‌آذر را با تمرکز بر عادی‌شدن خشونت و ناممکن‌شدن دفن حقیقت بازمی‌خواند.

خبرها و یادداشت‌هایی دربارهٔ هشتادسالگی الفریده یلینیک، درگذشت مهدی مرادپور، انتشار ترجمهٔ شعرهای لورکا و تازه‌های کتاب، بخش پایانی ماهنامه را تشکیل می‌دهند.

ماهنامهٔ بانگ رایگان است و فروش آن ممنوع. با لمس عنوان هر مطلب در فهرست، می‌توان مستقیم به آغاز آن رفت. نسخهٔ دوم را دریافت کنید، بخوانید و با دوستانتان به اشتراک بگذارید.

در همین زمینه:

بانگ

«بانگ» یک رسانه ادبی و کاملاً خودبنیاد است که در خارج از ایران و به دور از سانسور و خودسانسوری بر مبنای تجربه‌ها و امکانات مشترک شخصی شکل گرفته است.

شبکه های اجتماعی