آبان ۴, ۱۴۰۵

چگونه بازجو می‌تواند میل به رهایی را به ابزاری برای سلطه بر زندانی تبدیل کند؟ مسعود کدخدایی در «اعتراف‌گیری با تعارف چای»، با بررسی «اعتراف به‌وقت چای»، چهارمین رمان فریبا صدیقیم، به فرایند دگرگونی روانی زنی گرفتار در مناسبات بازجویی و اعتراف‌گیری می‌پردازد. او ضمن بررسی جابه‌جایی‌های زمانی، حضور راوی دانای کل و روایت مستقیم شخصیت اصلی، قوت‌ها و کاستی‌های زبان و تصویرپردازی رمان را می‌سنجد و در پایان، نسبت میان توضیح‌دادن و نشان‌دادن را در شیوهٔ روایت آن بررسی می‌کند.