برنده بوکر ۲۰۲۳: «آواز پبامبر»، رمانی درباره خطر به قدرت رسیدن راست افراطی

به گزارش رادیو زمانه پل لینچ، نویسنده ایرلندی، یکشنبه ۲۶ نوامبر/ ۵ آذر برای رمان «آواز پیامبر» جایزه بوکر در سال ۲۰۲۳ را به دست آورد. نویسنده در این رمان ایرلند را به شکل «ویرانشهری» نشان می‌دهد که در آینده‌ای نه چندان دور دچار استبداد شده است.

لینچ پنجمین نویسنده ایرلندی‌ست که این جایزه معتبر ادبی را به دست می‌آورد. هیلاری منتل، سلمان رشدی و مارگارت آتوود از نویسندگان سرشناسی‌‌‌اند که پیش از این جایزه بوکر به ارزش ۶۳ هزار دلار به آن‌ها اهدا شده است. لینچ گفت:

نوشتن این کتاب آسان نبود. عقل حکم می‌کرد که سراغ چنین موضوعی نروم. اما مجبور بودم این داستان را بنویسم. در چنین موضوعاتی انتخاب دیگری نداریم.

 لینچ در این رمان جامعه‌ای را تخیل می‌کند که تحت کنترل فاشیست‌‌ها قرار گرفته است. آیلیش استک یک دانشمند ساکن دوبلین و مادر چهار فرزند است که تلاش می‌کند از خبرهای روز فاصله بگیرد اما واقعیت‌ها بر او چیره می‌شوند. پلیس مخفی همسر او را که از فعالان کارگری شناخته شده است احضار می‌کند و سپس او را سر به نیست می‌کنند. فرزندان این مادر دانش‌آموخته می‌خواهند به اعتراضات بپیوندند و در همان حال تنها چیزی که ایلیش می‌خواهد حفظ امنیت خانواده است. با شروع جنگ داخلی این زن در حالت انکار باقی می‌ماند.  منتقد گاردین می‌نویسد:

«اگر “آواز پیامبر” نمایانگر یک ویرانشهر است، پس مانند داستان ندیمه اثر مارگارت اتوود، رویدادی است که در حال حاضر در سراسر جهان اتفاق می‌افتد. خانواده‌هایی مانند خانواده ایلیش در اوکراین، سوریه، فلسطین و جاهای دیگر رنج می‌برند، موجی از پناهجویی جهان را فراگرفته و حقوق زنان در سراسر جهان نقض می‌شود، و راست افراطی در اروپا در حال به قدرت رسیدن است.»

لینچ از داستان برای به هم زدن آرامش خواننده غربی که از خبرهای روز اشباع شده است استفاده می‌کند. داستان به زمان حال روایت می‌شود، پاراگراف‌ها طولانی‌‌اند و هیچ فرصت تنفسی برای خواننده وجود ندارد. مثل این است که آیلیش استک که فقط به فکر خانواده‌اش است، در میان سطرهای این رمان دفن می‌شود و در همان حال همچنان در حال انکار واقعیت‌هاست.  

سال گذشته شهان کاروناتیلاکا نویسنده سریلانکایی برای رمان «هفت ماه مالی المیدا» برنده جایزه معتبر بوکر شده بود. 

بیشتر بخوانید:

بانگ

«بانگ» یک رسانه ادبی و کاملاً خودبنیاد است که در خارج از ایران و به دور از سانسور و خودسانسوری بر مبنای تجربه‌ها و امکانات مشترک شخصی شکل گرفته و با کوشش شهریار مندنی‌پور و حسین نوش‌آذر اداره می‌شود.

شبکه های اجتماعی