سروش خزائی، هنرمند چندرسانهای (مولتیمدیا و حوزه تجسمی) ایرانی، در جریان بمبارانهای خیابان خواجه عبدالله انصاری در تهران کشته شد.
او مدیر و یکی از اعضای کلیدی تیم وینادز بود؛ گروهی که در زمینه هنرهای صوتی-تصویری (Audio-Visual)، تجربیات محیطی، نصبهای چندرسانهای و اجراهای زنده فعالیت میکرد. همکاریهای او با هنرمندانی مانند ارشیا اصل، امیرحسین مهروانی و هومن دهقانی برجسته بود و پروژههایی مانند «تجربه سکوت»، اجراهای مشترک با رُست-آن و مجموعههای A/V در مکانهایی مثل گالری ریشه ۲۹ و کارخانه نوآوری دیهیم از کارهای شناختهشدهاش به شمار میرفت.
آثارش اغلب شامل ویدیوآرت، نور، صدا و تجربیات immersive بود؛ مثلاً ویدیوهایی از کاخ گلستان یا پروژههای انتزاعی که در فضای مجازی و یوتیوب گروه به اشتراک گذاشته شدهاند.
گروه وینادز اعلام کرد که خاکسپاری پیکر سروش خزائی چهارشنبه ۱۳ اسفند (معادل حدود ۴ مارس ۲۰۲۶) در بهشت زهرا (قسمت عروجیان، حدود ساعت ۱۰ تا ۱۱ صبح) انجام شد. دوستان و همکارانش در پستهای متعدد در اینستاگرام و X (توییتر) از او به عنوان فردی پر انرژی، خلاق و نماد امید و زندگی یاد کردند و مراسم تشییع با حضور نزدیکان برگزار شد.
سروش خزائی یکی از صدها غیرنظامی قربانی غیرنظامیان حملات آمریکا و اسرائیل محسوب میشود. بسیاری از هنرمندان و فعالان با هشتگهایی مانند #نهبهجنگ، #نهبهجمهوریاسلامی و #زنزندگی_آزادی به او ادای احترام کردند.
روحش شاد و یادش گرامی.
