مجموعه شعر «فرض ممکن محال»، جدیدترین اثر علیرضا بهنام، در ۹۴ صفحه توسط نشر مهری در تابستان سال جاری در لندن منتشر شده است.
این کتاب مشتمل بر ۵۵ شعر است که در فاصله زمانی شهریور ۱۴۰۲ تا پایان فروردین ۱۴۰۵ سروده شدهاند و یازدهمین مجموعه مستقل شعری او به شمار میرود. پیش از این، در سال ۲۰۲۳ مجموعه شعر «زمان زنی بود در حال عوض شدن» از سرودههای او توسط همین ناشر چاپ و منتشر شده بود.
علیرضا بهنام شاعر، نویسنده و منتقد معاصر در تهران زندگی میکند. او در سال ۱۳۵۲ در همین شهر به دنیا آمده و تحصیلات عالیه را در رشتههای کارگردانی سینما و مهندسی عمران به پایان برده است. شعرها مقالات نقد ادبی و ترجمههای او از دهه ۷۰ در نشریات ادبی و فرهنگی داخل و خارج از ایران منتشر شده است. بهنام تا کنون در داخل کشور هشت مجموعه شعر منتشر کرده و دو مجموعه شعر او نیز در آلمان و فرانسه منتشر شدهاند همچنین گزیدهای دو زبانه از ترجمه اشعار او به زبان دانمارکی توسط انتشارات افترهند منتشر شده است. اشعار بهنام به زبانهای مختلفی ترجمه و منتشر شدهاند که از آن میان میتوان به زبانهای انگلیسی، فرانسه، آلمانی، سوئدی، نروژی، دانمارکی و فنلاندی اشاره کرد.
شعر «بگیر نگیر» علیرضا بهنام از همین مجموعه «فرض ممکن محال» نه تنها مرثیهای بر کشتهشدگان اعتراضات، بلکه نقدی گزنده بر دوگانگی رفتاری و سیاستورزی نمایشی بخشی از اپوزیسیون، بهویژه رضا پهلوی است که با اشاره به فاصله کوتاه میان رد مداخله خارجی و درخواست اقدام فوری، رهبرانی را به تصویر میکشد که از راه دور فرمان میدهند و بر جنازههای قربانیان فاتح میشوند و خواننده را به تأمل در مسئولیت اخلاقی رهبری فرامیخواند.
«خون آواره» شعر دیگری از این مجموعه پیش از این در نشریه ادبی بانگ منتشر شده است. شاعر در این شعر هشدار میدهد که آنها که در سودای حکمرانی زمینهساز جنگ و ویرانی و بهرهکشی شدند، سرنوشتی جز تباهی ندارند.
