حسین نوش ‌آذر

جلد نخست خاطرات پرتو نوری‌علا نشان می‌دهد که یک زن ایرانی چگونه با چهار گسست بزرگ (از بدن و روان خود، از خانواده، از جامعه و تاریخ ایران، و از سرزمین مادری) روبه‌رو می‌شود و با این‌حال، هرگز تسلیم نمی‌شود. پیام نوری‌علا به ما در این کتاب مقاومت در برابر حاشیه‌نشینی، تبدیل درد به کلام، و بازشناسی این زخم‌های نسلی، نخستین گام برای ترمیم آنهاست. حسین نوش‌آذر این کتاب را در «بانگ‌نوا» معرفی کرده است. می‌شنوید:

نیما یوشیج فراتر از یک شاعر نوپرداز، یک «لرزه‌نگار تاریخی» است که احساسات جمعی ملت ایران را در لحظات سرنوشت‌ساز ثبت کرده است. او بسته به شرایط تاریخی، دو صدای متفاوت دارد: در برابر بی‌تفاوتیِ دوران اشغال (۱۳۲۰) فریاد می‌زند («آی آدم‌ها»)، و در برابر شکست و خفقان پس از کودتا (۱۳۳۲) به سکوتِ پر از اندوه می‌گراید («روی بندرگاه»). نکته اینجاست که شعر او نه فقط رویدادهای زمان خود، که «تکرار دایره‌وار» تراژدی‌های تاریخ ایران را نشان می‌دهد، چنان که انگار از دی ۱۴۰۱ و اسفند ۱۴۰۴ نیز سخن می‌گوید.

در قرن بیستم، نویسندگان آمریکایی مانند هنری جیمز، ارنست همینگوی و تونی موریسون با نوآوری‌های فرمی و محتوایی، داستان کوتاه را به عنوان یک فرم ادبی مستقل و غنی تثبیت و آن را به ابزاری برای بیان تجربیات فرهنگی و هویتی تبدیل کردند. جلوه هایی از این تلاش در بانگ.

سپانلو زمان حال، زمان غمگین و پر از رنج را نفی می‌کند. پشت سر از شکوه و جلال خبری نیست، پس نگاهش به آینده است؛ آینده‌ای روشن و درخشان برای تهران و برای خاطره‌های ساکنانش. او با مرور یکپارچگی ملی و عشق عمیق به سرزمین، تعهد خودش را به زادگاهش تهران و به کشورش ایران اعلام می‌کند. سپانلو به ما یادآوری می‌کند که روزهای آفتابی در راه‌‌اند و خاطره‌های ما، لبخندهای شیرین، لحظه‌های آزاد… در بلوار میرداماد و خیابان‌های این شهر جاودانه خواهند ماند. می شنوید:

رمان «باغ عروسک» آخرین کتاب باقی مانده از مژده ساجدین، در تقاطع «رئالیسم جادویی»، «فمینیسم» و «ادبیات اقلیمی شمال» ایستاده است.  در این پادکست از مجموعه «آوا و نوا»، نوشته و با اجرای حسین نوش‌آذر، سفر تحول شخصیت محوری رمان، «مولود/بانو/نسترن»، را نه به عنوان یک خط سیر ساده‌ی داستانی، که به مثابه یک «اسطوره‌ی مدرن زنانه» بازگو می‌کنیم.

 زینب موسوی، کمدین معروف به «امپراتور کوزکو»، با محتوای توهین‌آمیز علیه شاهنامه فردوسی، موجی از خشم عمومی را برانگیخت که زمینه‌ساز اعلام جرم دادستانی تهران شد. این اجرا که با الفاظ رکیک و شوخی‌های جنسی همراه بود فرصتی برای بهره‌برداری حکومت از ناسیونالیسم برای کسب مشروعیت فراهم آورده است.

حسین نوش‌آذر – در جهانی که خشونت و جنگ بر زندگی‌ها سایه می‌اندازد، ادبیات با خلق روایت‌های همدلانه و جهان‌های جایگزین، نه‌تنها فریادی علیه بی‌عدالتی است، بلکه پلی به‌سوی همزیستی مسالمت‌آمیز می‌سازد.