خیزش ملی مردم ایران

از ما

شهریار مندنی‌پور: «سووشونی‌ها» -زخم گرم

شهریار مندنی‌پور در ادامه مجموعه یادداشت‌های «سووشونی‌ها»، با وام‌گیری از اصطلاحی جنگی به کالبدشکافی وضعیت روحی یک ملت پس از کشتار دی‌ماه می‌پردازد. او از مردمی می‌گوید که در برابر خشونت، آیین سوگواری را دگرگون کرده‌اند: سیاه را دور ریخته‌اند، بر مزارها دست زده‌اند و به رقص برخاسته‌اند. مندنی‌پور در این متن هم‌صدا با میلان‌کوندرا تأکید می‌کند که «هنر به ما کمک می‌کند از واقعیت نمیریم». او با یادآوری داستان‌هایی که باید نوشته شوند – از مغازه‌داری با کرکره‌ی خونین تا کابوس‌های شبانه‌ی جلادان – از تخیل به مثابه‌ی تنها سلاح باقی‌مانده در برابر «تخیل شر» دفاع می‌کند.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران – مریم رئیس‌دانا: ۲۱ روز بعد

این روایت، که در مرز خواب و بیداری حرکت می‌کند، نه گزارش یک واقعه، بلکه کالبدشکافی ترسِ نهادینه‌شده و عذاب وجدان بازماندگان است از پس یک فاجعه ملی‌. داستان به پرسشی اساسی می‌رسد: وقتی فریاد زدن ناممکن است، مقاومت چه شکلی به خود می‌گیرد؟ پاسخ این است: زنده و سالم بمان، نه برای تسلیم، بلکه کاری بکن.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

«جایی که واژه‌ها گلوله‌ها را شکست می‌دهند»؛ همبستگی شاعران کانادا با جنبش ایران در تورنتو

 این رویداد با حضور شاعران برجسته کانادایی مانند ای. اف. موریتز (A. F. Moritz)، بروس مایر (Bruce Meyer)، کیت گاربیان (Keith Garebian) و دیگران، رایگان و برای عموم آزاد است.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران – فرشته پاریزی: روزهای دی‌ماه

متن حاضر بازنویسیِ رواییِ یک تجربه‌ی واقعی است؛ متنی که از پیام‌ها، صداها و شهادت‌های پراکنده‌ی چند روز شکل گرفته و در قالب تقویم پیش می‌رود. نویسنده عمداً به بدن، مراقبت، و حذف نهادها نزدیک شده‌ تا زمان، خودش را در حرکت‌های کوچک نشان دهد. آنچه اثر را استثنایی می‌کند، تمرکز بر “کار مادری” در میانهٔ فروپاشی کامل اجتماعی است: مادری که در نبود پزشک، قانون و امنیت، تبدیل به جراح، پرستار، کارآگاه و مددکار اجتماعی می‌شود. روایت روزشماری، ریتمی از اضطراب و انتظار می‌سازد که خواننده را در چرخهٔ بی‌پایانِ «بی‌خبری-جستجو-ترس-مراقبت» غرق می‌کند.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران – فاطمه دریکوند: سیاوش بی سوگ

داستان بیانگر توقف زمان روانی در لحظه فاجعه‌ای ملی است که در تاریخ نیم قرن اخیر سابقه ندارد. از ما حتی سوگ را هم دریغ کرده‌اند. وقتی سوگ متوقف شود، رشد روانی و ترمیم روحی هم متوقف می‌شود. فرد در چرخهٔ درد فلج می‌شود، پیر می‌شود، بی‌آنکه از نظر عاطفی از لحظه مرگ عبور کرده باشد.

ادامه مطلب »
از ما

شهریار مندنی‌پور: سووشونی‌ها (گاهنامۀ خونین انقلاب)

شهریار مندنی‌پور در این یادداشت فریاد می‌زند: این پایان سرکوب نیست، بلکه آغاز واقعی پروسه انقلاب است. او با نگاهی عمیق به تاریخ تنهایی ایران تأکید می‌کند که پیروزی نه در چند روز یا ماه، بلکه در روند مداوم مقاومت مدنی نهفته: کنار گذاشتن ریا، تقیه و تقوای تحمیلی رژیم، تمرین رواداری، و هوشیاری در برابر خطر انزوا و دشمن‌خویی داخلی. مندنی‌پور می‌گوید تا وقتی همدیگر را داریم، قبای ژنده و خونین تنهایی‌مان، نماد امید و خشم جمعی است.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

نگرانی همسر علی اسدالهی از ادامه «برخوردهای خشونت‌آمیز فراقانونی» با این شاعر بازداشتی

همسر علی اسدالهی، شاعر و مترجم بازداشت‌شده، در صفحه اینستاگرام خود نسبت به «برخوردهای خشونت‌آمیز فراقانونی» با وی ابراز نگرانی کرد و مسئولیت حفظ جان و سلامت او را بر عهده نهاد بازداشت‌کننده دانست.

ادامه مطلب »
از ما

خیزش ملی مردم ایران – رضا باقری: هزاران سوزن در ذهن‌ها کاشته شد

رضا باقری در این داستان نشان می‌دهد که چگونه یک قتلِ حکومتی در خیابان، شهر را به میدانی از ترسِ فراگیر تبدیل می‌کند. نتیجه، زایشِ جامعه‌ای از «زندگی‌های نیمه‌تمام» است – انسانی که جسمش زنده است، اما پیوندش با همنوع، امیدش به عمل نیک، و آرامش ذهنش کشته شده است.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران- آریامن احمدی: چه مرگ‌هایی سهراب!

شاعر در این شعر، برای تشییعِ رؤیای قهرمانیِ فردی و تولدِ اسطوره‌ی جمعیِ سوگ بیانی شاعرانه می‌یابد. شاعر خطاب به سهرابِ اسطوره‌ای (نمادِ مرگِ جوانِ آرمان‌خواه و تک‌افتاده) می‌گوید که امروز، مرگ‌هایی که ما می‌بینیم، از جنسِ افسانه‌ی تو نیست؛ مرگ دیگر نه یک قهرمانِ تنها در «زمستان» یا «بیابان»، که صدای جمعیِ مادری در ستارخان، لالاییِ کردیِ مادر طاهر، و ناله‌ی وطن برای سپهر است، مرگی که به زبان، جغرافیا و زمانِ ما سخن می‌گوید و آنقدر تکرار و گسترده شده که از «تاریخ این سرزمین هم بیشتر» است.

ادامه مطلب »
از ما

نسیم خاکسار: خاک وطن تاب دفن این همه زندگی، این همه در خون تپیده را ندارد

نسیم خاکسار در این متن، امید را نه به مثابه یک احساسِ منفعل، که به عنوان نتیجهٔ منطقیِ یک تحلیل تاریخی-اجتماعی طرح می‌کند. خاکسار با ثبتِ مرگ‌های «نابه‌نگام»، در واقع دارد ذخیرهٔ انقلابیِ آینده را می‌شمارد؛ او مرگ را نه پایان، که تعلیقِ مبارزه در انتظار «سال صدف‌های بیداری» می‌داند. این متن، بیانیه‌ای است در باب امید به مثابه یک استراتژی مقاومت.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران- علی صبوری: سپهر بابا کجایی؟

بیان فاجعه‌ای جمعی و جنایت سازمان‌یافته‌ای که رد خون آن در سراسر سرزمین پراکنده و پنهان شده است. شاعر از گم شدن عزیزی در این کشتار سخن می‌گوید که نمادی از تمام قربانیان گمنام است. شعر تاکید دارد که خشونت پایان نیافته و کشتار فوج‌فوج ادامه دارد، اما در مقابل، اراده زندگی، شادی و آزادی در مردمِ بر سنگفرش خیابان می‌تپد. شاعر خطاب به جنایتکاران فریاد می‌زند: را «ما همین‌جا… می‌مانیم / ما همین‌جا… می‌میریم.»

ادامه مطلب »
از ما

مهرداد شریفی: یک لقمه‌ی راحت

یک داستان تمثیلی در بستر خیزش ملی مردم ایران که از یک سو بیانگر پیروزی نمادینِ مقاومت فردی در نبرد علیه «مالک» داخلی است و از سوی دیگر، ظهور سرباز خارجی با وعدهٔ اردوگاه غذا، شکستِ همان مقاومت را در جنگ بزرگ‌ترِ حاکمیت‌ها نشان می‌دهد؛ گویی جان‌های به خاک افتاده، تنها مقدمه‌ای بوده برای تغییر چهرهٔ بازیگران سلطه، نه پایانی بر خود سلطه.

ادامه مطلب »
از ما

شهریار مندنی‌پور: گاهنامۀ خونین انقلاب (روزنگارهای سرکوب)

اگر مادری بر مزار پسرش برقصد و کل بکشد، اگر دیگر از «رحمت» و «مغفرت» قبرستانی خبری نباشد، اگر «می‌بخشم» به «نمی‌بخشم» بدل شود؛ آیا این پایان سرکوب است یا آغاز واقعی انقلاب؟ شهریار مندنی‌پور در «گاهنامۀ خونین انقلاب» پاسخ می‌دهد: این تازه شروع پروسه‌ای است که باید در آن ریا را کنار گذاشت و هوشیار ماند.

ادامه مطلب »
از دست ندهید

خیزش ملی مردم ایران–کیوان مهتدی: روز کبیسه

مهتدی با «روز کبیسه» نه روایتی خطی از یک رخداد، که کالبدشکافی یک «حالِ دائمی» از ترس، انزوا و عادی‌شدن مرگ ارائه می‌دهد. شعر، تصویری از جامعه‌ای است که در آن زمان از کار افتاده، خشونت به امری اداری تبدیل شده، و امید به آینده، قربانی «تقویم جراحات» شده است. این اثر، بیش از هر چیز، سندی شاعرانه از فروپاشی زبان و زمان در مواجهه با مکانیسم‌های نظام‌مند سرکوب است.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

خیزش ملی مردم ایران – قاضی ربیحاوی: فریاد

قاضی ربیحاوی در این قطعه، با استفاده از نمادپردازی قوی، زاویه دید نوآورانه و لحنی صمیمی و دردناک، موفق شده است تجربه هولناک مرگ جمعی و سلب هویت را به شکلی کاملاً شخصی و انسانی بازنمایی کند. متن، تنها گزارش یک حادثه نیست؛ دعوتی است به مسئولیت اخلاقی، به یادآوری و به اعاده کرامت از دست رفته هر انسان.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

علی اسدالهی را یک بار دیگر بازداشت کردند

نیروهای امنیتی هنگام یورش به خانه او را مورد ضرب و شتم قرار دادند و تمامی وسایل ارتباطی‌اش از جمله تلفن همراه، لپ‌تاپ و دیگر ابزارهای الکترونیکی را ضبط کردند. نهاد بازداشت‌کننده و محل نگهداری فعلی او همچنان نامشخص است.

ادامه مطلب »
از ما

خیزش ملی مردم ایران – بهرام مرادی: مرعوب‌شدگی

تاریخ معاصر ایران، روایت تکرار «مرعوب‌شدگی»‌هایی است که در بزنگاه‌های بحران، جامعه را به آغاز قهرمانانی موهوم می‌کشاند. بهرام مرادی در این مقاله، با وام‌گیری از الگویی روان‌شناختی-تاریخی، به نقد آن دسته از روشنفکران و کنشگران امروزی می‌پردازد که در برابر پیچیدگی‌های حال، بار دیگر در دام ساده‌انگاری «رهبری واحد» و بازگشت به گذشته افتاده‌اند. او هشدار می‌دهد که این «سندروم»، بازتولید همان چرخه معیوبی است که بارها تجربه‌اش کرده‌ایم.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

همدلی و همدردی بانگ – صدای سوگ ایران باشیم

جنایت جاری، کشتار مردمانی که آزادی می‌خواهند و کرامت انسانی. تمام نشده است: فردا و فرداها، اعدام‌ها ادامه خواهند داشت. بانگ می‌تواند پیام شما را به زبان‌های انگلیسی، آلمانی و فرانسه همراه با متن فارسی آن‌ها تجدید چاپ کند.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

حسین نوش‌آذر:  «خیزش» یا «انقلاب»، سرنوشت ما را چه کسی تعیین می‌کند؟

انتخاب میان این واژگان، انتخاب میان دو سرنوشت است.  سپردنِ چک سفیدامضا به مدعیانِ قدرت تحت لوای «انقلاب»، یا صیانت از حق تعیین سرنوشت در بستر یک «خیزش ملی»؟ از کلمه «انقلاب» برحذر باشیم. اگر هدف، رسیدن به یک ایران آزاد و دموکراتیک است، شاید منطق «خیزش ملی» راهبردی عاقلانه‌تر و اخلاقی‌تر باشد. این نگرش، از مصادره شدن آرمان مردم توسط هر گروه از پیش تعیین شده‌ای جلوگیری می‌کند و آینده را واقعاً به دست خود مردم می‌سپارد.

ادامه مطلب »