جنگ آمریکا و اسرائیل با ایران

رویدادهای فرهنگی و هنری

دانشگاه شیکاگو پروژه‌ای برای ثبت خسارت‌های میراث فرهنگی ایران راه‌اندازی کرد

دانشگاه شیکاگو با همکاری انجمن باستان‌شناسی ایران و همت دکتر سپیده مازیار، پروژه‌ای را برای مستندسازی خسارت‌های واردشده به میراث فرهنگی ایران در جریان درگیری‌های اخیر راه‌اندازی کرد. این ابتکار که توسط مرکز چشم‌اندازهای باستانی خاورمیانه (CAMEL Lab) دانشگاه شیکاگو رهبری می‌شود، شامل یک نقشه تعاملی آنلاین است که تا کنون بیش از ۶۹ سایت تاریخی آسیب‌دیده یا نابودشده را با موقعیت دقیق جغرافیایی ثبت کرده است.

ادامه مطلب »
از ما

رعنا سلیمانی: نقطه گذاشته نمی‌شود

  تضاد میان میل فردی برای زیستن در زیبایی، آرامش و خلاقیت با هجوم طاقت‌فرسای واقعیتِ بیرونیِ خشونت‌بار، سرکوب، اخبارِ متناقض و فروپاشی‌های جمعی. نویسنده نشان می‌دهد که حتی در خلوت‌ترین لحظاتِ حضور در طبیعت، ذهن از چنگال تاریخِ سیاسی و اجتماعیِ آکنده از رنج و تناقض رها نمی‌شود.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

شعری از آزاده طاهایی

در ایامی که بمب‌ها زیرساخت‌های ایران را نشانه رفته‌اند، آزاده طاهایی در این شعر، زخم را نه به عنوان «واقعه»، که به عنوان «وجود» روایت می‌کند. او در سفرِی شاعرانه، وطن را به یک بدن واحد تبدیل می‌کند که هر نقطه‌اش زخمی است، اما هر نقطه‌اش هم زیستنگاه ماست.

ادامه مطلب »
از ما

امید فلاح‌آزاد: رفتگان و ماندگان

این متنی است که در ۱۳۷۳ نوشته شده، در ۱۳۸۲ تقدیر شده، و در ۱۴۰۵– در روزهایی که باز هم مدارس و زیرساخت‌های ایران بمباران می‌شوند و باز هم دختران زیر آوار می‌روند – باید بازخوانی شود. «رفتگان و ماندگان» نشان می‌دهد که ادبیات ضدجنگ، هرگز تاریخ مصرف ندارد. چون جنگ، همیشه دارد تکرار می‌شود.

ادامه مطلب »
از دست ندهید

نسیم خاکسار: زایر

این داستان، سندی از روزهای نخست جنگ ایران و عراق است، اما در همان حال، روایتی است از «همان جنگی که امروز هم ادامه دارد». نسیم خاکسار با زبانی ساده و گزارشی، بدون هیچ شعار یا اغراقی، تصویری از «مردم عادی» می‌کشد که تنها دارایی‌شان «کولر برقی» است، و بزرگ‌ترین غمشان «له شدن کولرها زیر آوار». اما درست همین «سادگی»، داستان را به متنی ماندگار تبدیل می‌کند: چون نشان می‌دهد که جنگ، اول از همه «زندگی روزمره» را نابود می‌کند، نه فقط ساختمان‌ها را.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

علیرضا بهنام: خون آواره

شاعر در این شعر هشدار می‌دهد که آن‌ها که در سودای حکمرانی زمینه‌ساز جنگ و ویرانی و بهره‌کشی شدند، سرنوشتی جز تباهی ندارند.

ادامه مطلب »
حسین نوش آذر
بانگ - نوا

حسین نوش‌آذر -زیر آوار جنگ، با شعر «روی بندرگاه» نیما

نیما یوشیج فراتر از یک شاعر نوپرداز، یک «لرزه‌نگار تاریخی» است که احساسات جمعی ملت ایران را در لحظات سرنوشت‌ساز ثبت کرده است. او بسته به شرایط تاریخی، دو صدای متفاوت دارد: در برابر بی‌تفاوتیِ دوران اشغال (۱۳۲۰) فریاد می‌زند («آی آدم‌ها»)، و در برابر شکست و خفقان پس از کودتا (۱۳۳۲) به سکوتِ پر از اندوه می‌گراید («روی بندرگاه»). نکته اینجاست که شعر او نه فقط رویدادهای زمان خود، که «تکرار دایره‌وار» تراژدی‌های تاریخ ایران را نشان می‌دهد، چنان که انگار از دی ۱۴۰۱ و اسفند ۱۴۰۴ نیز سخن می‌گوید.

ادامه مطلب »
از ما

رضا نجفی: فرودگاه

رضا نجفی در داستان «فرودگاه» تصویری از «انسانِ بینابین» در بحران جنگ ترسیم می‌کند؛ انسانی که نه در میدان نبرد، نه در پناهگاه، که در فضای سرد و بی‌روح یک فرودگاه بین‌المللی، با جنگ روبه‌روست. اینجا جنگ نه در انفجارها که در صفحه‌های تلویزیون، نه در زخم‌های مستقیم که در بی‌خبری از خانواده، و نه در مرگ که در «تعلیقِ» بی‌پایان میان ایران و غرب تجربه می‌شود.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

حمله موشکی ایران به کشتی حامل کتاب‌های کمیک فانتاگرافیکس؛ انتشار دو عنوان به تعویق افتاد

فانتاگرافیکس حدس می‌زند کشتی علاوه بر بار کتاب‌ها، در حال جابه‌جایی محموله‌های دیگر از هند بوده یا قصد بارگیری کالاهای اضافی برای آمریکا را داشته است. این ناشر با طنز تلخی اشاره کرد که شخصیت «بیچی بیچ» (Bitchy Bitch) احتمالاً از این اتفاق «بسیار عصبانی» خواهد بود – اشاره‌ای به عنوان یکی از داستان‌های ترسناک کتاب «وقتی جهانی دیوانه می‌شود!».

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

صداهایی از ایران: هر روز خیلی طولانی به نظر می‌رسد

مردم بی‌پناه و بدون هیچ سیستم هشدار یا پناهگاهی، میان ترس دائمی از آسمان و تلاش برای عادی‌سازی وحشت گیر افتاده‌اند. در این فضای آخرالزمانی که با قطع اینترنت، باران سیاه سمی، و بوی بنزین سوخته در خیابان‌ها همراه شده، شهروندان با دو بحران روبه‌رو هستند: از یک سو بمباران دشمن خارجی و از سوی دیگر سرکوب بیرحمانه داخلی. در آستانه نوروز، امید و شوق جای خود را به بی‌حسی و پرسش‌های بی‌پایان داده و مردم میان آرزوی صلح، تغییر رژیم، یا حتی بازگشت ثبات تحت هر شرایطی سرگردانند.

ادامه مطلب »
از ما

رضا باقری: ذهن در جنگ و در میان آوار

نویسنده جنگ را نه به‌عنوان یک واقعه‌ی ژئوپلیتیک، بلکه به‌مثابه «تغییری در ادراک جهان» توصیف می‌کند که زمان را تکه‌تکه کرده، اقتصاد را به سمت نابودی سوق می‌دهد و اعتماد میان انسان‌ها را فرو می‌پاشد. متن تأکید می‌کند که جنگ با واژه‌های آرامی مانند «عملیات» و «خسارت جانبی» آغاز می‌شود، اما در خیابان به فروپاشی خانه‌ها، بازی‌های تغییرشکل‌یافته کودکان و ترسی تبدیل می‌شود که تا سال‌ها پس از پایان جنگ نیز در ذهن قربانیان باقی می‌ماند.

ادامه مطلب »