
چه خبر؟
گویههای بانگ – گویۀ دوم: دو شعر از آرزو مختاریان
باد خبر داشت که سکان چرخاند. چندان که نشنیدم صدای در بر لولا و ندیدم قند به دهان برده باشد، برق زد و پیدا شد، رُخی زیر ابر؛ صنوبری شکافتهی زنده.

باد خبر داشت که سکان چرخاند. چندان که نشنیدم صدای در بر لولا و ندیدم قند به دهان برده باشد، برق زد و پیدا شد، رُخی زیر ابر؛ صنوبری شکافتهی زنده.

دخیل بر ضریح خود میبندم و تو را دعا میکنم، ای فروغلتیده در کُندهی درخت، عشق، پستانهای بریدهی لیلی بود توی دستانم، حالِ ناجوری افتاده بر کنایه و داستان.

«گویهها» مجموعه تازهایست در نشریهٔ ادبی بانگ که به کوشش علی اسدالهی و زیر نظر او فراهم میآید. ما سال ۱۴۰۳ را با این مجموعه و با شعری از امین مرادی میآغازیم.