ژینا خیّر نویسنده، شاعر، نقاش و روزنامهنگار است. او در آلمان متولد شده و تبار ایرانی دارد. از سال ۲۰۰۶ در پاریس و پرووانس زندگی
نویسنده از طریق توصیف روند قضایی ناعادلانه، تجربه تلخ بازداشت و زندان، و به ویژه سوءاستفاده جنسی از سحر توسط یک مأمور حکومتی، نشان میدهد که چگونه این ساختارهای ظالمانه، کرامت، آزادی و جان یک انسان را میگیرند و چگونه مقاومت و اعتراض او (خودسوزی) به نمادی برای جنبش زن، زندگی، آزادی تبدیل میشود تا صدایی برای دادخواهی باشد.
طارق صدیق در «فرهنگ جدید اعتراض» یک تحلیل جامع و بهروز از جنبشهای اعتراضی معاصر ارائه میدهد و به خوانندگان کمک میکند تا به درک عمیقتری از این جنبشها و چالشهای پیش روی آنها دست بیابند.
کانون هنرمندان ایرانی فیلم و تئاتر برونمرز، در بیانیهای در آستانه دومین سالگرد قیام ژینا اعلام کرد «به پیروزی این جنبش در برابر بیش از چهار دهه سرکوب فیزیکی، روانی و فرهنگی، جامعه ایران باور دارد.»
در سالگرد قیام ژینا، با صدا و اجرای شاعر: آرزویم آمدن آن لغتی بود که در میان دست و پای مردان مسلح، تا خناق، تا خفگی با گازها، سکوتها، سرابها، تیرباران شده بود پیش از جمع شدنش در قاب یک روز، و ما را دیگر آیا، امید آمدنی هست؟
این کتاب که با همکاری دو پژوهشگر نوشته شده از نخستین تلاشها برای درک اقتصاد سیاسی یکی از مهمترین حرکتهای اجتماعی در ایران است.
هشتادمین جشنواره فیلم ونیز اعلام کرد «قاطعانه» همبستگی خود را با «زنان و مردان ایرانی» که با وجود «سرکوبهای حاکمیت برای آزادی خود مبارزه میکنند» و همچنین با فیلمسازان و هنرمندانی که دستگیر و زندانی شدهاند تجدید میکند.
