ری ‌را عباسی

بانگ - نوا

ری‌را عباسی: گاورمنت خَر است

«گاورمنت خر است» عنوانی نیست که نویسنده برگزیده، بلکه فریادی است که از زبان کودکی هشت‌ساله در تبعید بیرون می‌آید؛ همان کودکی که در مدرسه‌، در خارج از ایران، تصویر کشتار هم‌وطنانش را دیده و اکنون با جمله‌ای ساده، پیچیده‌ترین حقیقت یک نسل را فریاد می‌زند. ری‌را عباسی در این داستان که یک روز پیش از آغاز جنگ ۱۴۰۴نوشته شده، با تکنیک «دوگانه‌سازیِ» دو آنیلا – دختر راوی در تبعید و آنیلا ابوطالبیانِ کشته‌شده در ایران – مرز میان واقعیت و کابوس را چنان درمی‌نوردد که خواننده دیگر نمی‌تواند تشخیص دهد کدام پدر جنازه‌ی دخترش را در آغوش گرفته است. داستان در همان حال، مرثیه‌ای است برای زبان فارسی در غربت؛ زبانی که اینک تنها سنگر باقی‌مانده برای مقاومت در برابر «گاورمنتِ خر» جهان است. می شنوید با صدای و اجرای نویسنده:

ادامه مطلب »
از ما

ری‌را عباسی: ماهی کوهستان

هر شب شب می‌شد وُ ماه می‌آمد وُ می‌رفت. هر روز روز می‌شد وُ خورشید می‌آمد وُ می‌رفت. آدم‌ها اغلب سایه‌های کمرنگ، کوتاه یا بلند داشتند و پشت پرده‌ها سایه‌وار زیر نور خورشید در رفت وُ آمد بودند. شهر سوت و کور، درخت‌ها به زردی گرفتار شده بودند. گنجشک‌ها که تا همین چند روز پیش لای برگ‌ها خودشان را پنهان می‌کردند و آواز می‌خواندند، یکباره از بی‌برگی بی‌پناه شدند و صدای‌شان دیگر به گوش نمی‌رسید.

ادامه مطلب »
بانگ - نوا

بانگ‌نما – ری‌را عباسی: اعتراف کن

تمام دختران خودکشی کرده‌اند/تمام مادران اعتراف کرده‌اند/تمام پیراهن‌ها به دروغ سیاه شده‌اند/تمام اشکها شادی در خون است/ما تمام قد دروغگویان تاریخیم /ما مادر زاده نشدیم /مهسا نیکا سارینا حدیث مینو هَدیه حنانه هاجر غزاله

ادامه مطلب »