یعنى هزار ونهصد و شصت وهفت. تودر اين تاريخ كى هستى؟ آيا همان آدم هميشه؟ همان تن باريك، كه من بيشتر برهنه اش يادم مى آيد تا پوشيده اش؟ همان نكاه سبز هميشه خواستار؟
من مدت هاست از عالم خواب دورافتادهام. از فرسودگى ست یا پریشانى یا بى انتظارى، نمى دانم. دیگر خوابم انقدر سنگین یا عمیق یا دراز یا آسوده یا یک طورى که باید باشد، نیست، تا در عرصهء آن دستى هم به عالم خواب دیدن بتوانم دراز کنم.
در خانه زنگ نداشت. این پیروزی کوچکی بود. آدم باید رد همۀ پیروزیهای کوچک را داشته باشد. من به هر حال دارم.
اولین داستانی از ریچارد براتیگان که به فارسی ترجمه شد. آن هم به قلم بهمن فرسی، داستاننویس توانای ایران.
دیرزمانی نیست که کتابخوانهای ایرانی به خواندن رمانهای لویی فردینان سلین روی آوردهاند و از عصیانهای او و زبان تند و صریحاش، در مرگ قسطی
