مریم ناصری

بانگ - نوا

آوا و نوا: داستانی از رنج و معنا – «دومینو» نوشته مریم ناصری، با اجرای گندم

دومینو» رمانی است دربارهٔ گذر از انفعالِ قربانی‌پنداری به فعال بودنِ جست‌وجوگر معنا؛ اثری که با پیوند داستان‌های شخصی، تاریخ جمعی و فلسفه، از رنج فرشی انسانی می‌بافد و پرسش نهایی را همچون میراثی به خواننده می‌سپارد: ما چه معنایی را در رنج‌های خود خواهیم یافت؟

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

بررسی کتاب با نسیم خلیلی: «دومینو»‌ی مریم ناصری- انسان بدون رنج چه موجودی است؟

«دومینو»، اولین رمان مریم ناصری، روایتی چندلایه و زن‌محور است که با مونولوگ‌های درونیِ زنان چند نسل، از دشت‌های ایلام تا شهرهای جنگ‌زده، به جستجوی معنای رنج و هویت می‌پردازد؛ داستانی که بوی خاک وطن، زخم جنگ و پرسش ابدی «انسان بدون رنج چه موجودی است؟» را در هم می‌آمیزد.

ادامه مطلب »