بانگ - نوا
شعری از شهریار الوندی
شهریار الوندی در این شعر با موفقیت دو ژانرِ غنایی و سیاسی را با وزن نیمایی در هم میآمیزد؛ بدون آنکه یکی بر دیگری چیره شود. میشنوید با صدا و اجرای شاعر در بانگنوا.
۷ شهریور ۱۴۰۵
شهریار الوندی در این شعر با موفقیت دو ژانرِ غنایی و سیاسی را با وزن نیمایی در هم میآمیزد؛ بدون آنکه یکی بر دیگری چیره شود. میشنوید با صدا و اجرای شاعر در بانگنوا.
در راهروی بخش عفونی، زمان از ساعت جدا میشود و به همان چیزی بدل میگردد که برگسون دیرند مینامید: لحظهای درهمتنیده از شهود، شرم و انتظار. «روز بیستوهشتم» روایت زنی است که پس از یک همآغوشی شتابزده، میان آزمایش خون و خاطره، از خود میپرسد مرگ از کدام زخم آغاز میشود – از تن، یا از سکوت.