تیر ۲۵, ۱۴۰۵

«به کودک روی بام» ژیلا الم، فراتر از یک داستان خانوادگی، روایتی ملموس، عاطفی و داستان‌وار از تاریخ پرالتهاب دهه‌ی شصت به‌ویژه کردستان ایران ارائه می‌دهد. الم با مهارت تاریخ را به تجربه‌ای انسانی و زنده بدل کرده و از خلال زندگی یک خانواده‌ی کردتبار — با محوریت پدری آزاداندیش، مومن و انسان‌دوست — چالش‌های سیاسی، تنش‌های قومی-مذهبی (شیعه-سنی)، شکاف مرکز-پیرامون و تأثیر آن‌ها بر بافت زندگی روزمره، ترس، امید، تاب‌آوری و هویت را به تصویر می‌کشد. رمان نه‌تنها زخم‌های تاریخی و موقعیت اقلیت‌بودگی را نشان می‌دهد، بلکه دگرگونی واکنش نسل‌ها به این حاشیه‌نشینی (از صبوری و استغنا تا طغیان) را نیز پیگیری می‌کند و این رویکرد را در امتداد سنت نویسندگانی چون ابراهیم یونسی قرار می‌دهد.