
چه خبر؟
فرشته پاریزی: زندگی عادی
حرف اصلی نویسنده در این داستان، بازنمایی تقابل و درهمتنیدگی فاجعهجمعی و زندگی روزمره است: اینکه چگونه در بستر بحران و خشونت گسترده، آدمها با وسواسی بیمارگونه به روتینهای پیشپاافتادهای مانند پخت غذا یا رسیدگی به ناخنها میچسبند تا هم خود را از فروپاشی روانی نجات دهند و هم بر وضعیت غیرعادی پیرامون سرپوش بگذارند؛ اما این “عادینمایی” خود به شکلی وهمآلود و ترسناک درمیآید و نشان میدهد که فاجعه، مرزهای بیرون و درون، خیابان و آشپزخانه، و حتی حافظه و ادراک را از بین برده است.