شب یک، شب دو، ادبیات داستانی ایران

یعنى هزار ونهصد و شصت وهفت. تودر اين تاريخ كى هستى؟ آيا همان آدم هميشه؟ همان تن باريك، كه من بيشتر برهنه اش يادم مى آيد تا پوشيده اش؟ همان نكاه سبز هميشه خواستار؟