فرانس ک. اشتانتسل

از دیگران

آموزه‌های داستان‌نویسی – فرانس ک. اشتانتسل: نظرگاه درونی در برابر نظرگاه بیرونی

مقاله به بررسی یکی از بنیادی‌ترین تقابل‌ها در نظریهٔ روایت، یعنی نظرگاه/پرسپکتیو درونی در مقابل نظرگاه/پرسپکتیو بیرونی می‌پردازد. نویسنده استدلال می‌کند که انتخاب میان این دو نوع نظرگاه، امری صرفاً فنی نیست، بلکه عمیقاً با جهان‌بینی و مؤلفه‌های ایدئولوژیک نویسنده و اثر گره خورده است. مقاله سپس با تمرکز بر بازنمایی جهان درونی شخصیت‌ها، نشان می‌دهد که چگونه رمان مدرن در پی ایجاد توهم  بی‌واسطگی و دسترسی مستقیم به ذهن شخصیت‌هاست. در نهایت، اشتانتسل با تحلیل نمونه‌هایی از آثار دیکنز، فیلدینگ، دی.اچ. لارنس، مارگارت درابل به بررسی کارکرد هدایت همدلی خواننده از طریق توزیع نابرابرِ بینش درونی میان شخصیت‌ها می‌پردازد.

ادامه مطلب »
از دیگران

آموزه‌های داستان‌نویسی – فرانس ک. اشتانتسل: عناصر تشکیل‌دهنده موقعیت‌های روایی؛ شخص، نظرگاه، شیوه

نویسنده در این مقاله با هدف ارائه یک طبقه‌بندی نظام‌مند برای اشکال روایت، استدلال می‌کند که «میانجی‌گری» در معنای چگونگی انتقال داستان به مخاطب ویژگی مهمی در روایت است. او برای تحلیل این پدیده‌، سه عنصر پایه را معرفی و از یکدیگر متمایز می‌کند: ۱. شیوه روایت (Modus) ۲. شخص (Person) و ۳. نظرگاه (Perspective) که بر مبنای مشارکت یا عدم مشارکت راوی/شخصیت واسط در رویدادها مشخص می‌شود.

ادامه مطلب »