داریوش احمدی

ادبیات غرب

داریوش احمدی: «خانه‌ای که جنگ را به ارث برد» – جنگ، مالکیت بدن و سیاست عشق در رمان یائل فن‌در وودن

صلح واقعی تنها پایان جنگ و سکوت اسلحه‌ها نیست؛ بلکه توانایی زندگی‌کردن با دیگری بدون منطق جنگ است. جنگ پس از آخرین انفجار وارد خانه‌ها، بدن‌ها و روابط می‌شود و خود را در ترس از فقدان، میل به کنترل و تصاحب نشان می‌دهد. رمان The Safekeep (نگهداری) اثر یائل فن‌در وودن نشان می‌دهد که حتی عشق و مراقبت می‌توانند شکل تازه‌ای از سلطه شوند اگر مرزها و حق «نه» گفتن طرف مقابل را نادیده بگیرند. صلح حقیقی از جایی آغاز می‌شود که انسان بتواند نزدیک شود بی‌آنکه تصاحب کند، گوش دهد بی‌آنکه تحمیل کند و بماند بی‌آنکه دیگری را به ابزاری برای امنیت خود تبدیل سازد.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

داریوش احمدی: «دوامِ آرام زیر آسمانِ پُرستاره» – تحلیلی بر دفتر شعر رؤیاهایی که در شب می‌خندند از سارا پورجوادی

«رؤیاهایی که در شب می‌خندند»، جدیدترین دفتر شعر سارا پورجوادی، بیش از آنکه مجموعه‌ای از اشعار سپید باشد، نقشه‌ای است برای ادامه‌دادن. این مقاله با عبور از عنوان نمادین کتاب و با تکیه بر نظریه‌هایی از فمینیسم تا روان‌کاوی، نشان می‌دهد که این اشعار چگونه با زبانی ساده و تصاویری ملموس، سه‌گانۀ «سیاست مراقبت»، «سوگ و احیا» و «زیست روزمره در محاصرۀ خشونت» را در هم می‌تنند تا امیدی کم‌حجم اما پایدار برای زیستن بیافرینند.

ادامه مطلب »