آبان ۱۰, ۱۴۰۵

بانگ - نوا

دو شعر از کتی زری بلیانی

حرف اصلی و درون‌مایه‌ی مشترک این دو شعر، «وطن» و «آزادی» است؛ شاعر در «وطنم» از دورافتادگی، تبعید، سکوت و اندوهی سخن می‌گوید که همچون موج غم بر تن و خیالش نشسته و او را در مرز میان بودن و نبودن معلق کرده است، و در «تا یک‌دم زندگی» همین دلتنگی را به امیدی برای رهایی، همدلی و بازگشت به زندگی و آزادی بدل می‌کند؛ گویی هر دو شعر یک روایت‌اند از دردِ دوری از سرزمین و آرزوی آزادی.

ادامه مطلب »
رویدادهای فرهنگی و هنری

کمک‌هزینه ترجمه انجمن قلم آمریکا؛ فرصتی برای ادبیات جهان، در روزگار بحران معیشت نویسندگان ایرانی

انجمن قلم آمریکا در تازه‌ترین دوره کمک‌هزینه‌های ادبی خود، ۹۰ هزار دلار به ۱۶ پروژه در دست اجرا اختصاص داده است که ۴۰ هزار دلار آن به ترجمه ده اثر ادبی به انگلیسی تعلق می‌گیرد. این حمایت‌ها با هدف معرفی ادبیات زبان‌ها و فرهنگ‌هایی صورت می‌گیرد که کمتر به بازار نشر انگلیسی‌زبان راه یافته‌اند. در شرایطی که بحران معیشت، سانسور و محدودیت‌های بازار نشر، فعالیت نویسندگان و مترجمان مقیم ایران را دشوار کرده است، تجربه انجمن قلم آمریکا پرسشی مهم پیش می‌کشد: حمایت مالی از ترجمه چگونه می‌تواند به تداوم آفرینش ادبی و گردش جهانی آثار کمک کند؟

ادامه مطلب »
از ما

دیستوپیای ایرانی – فریدون تنکابنی: سال ۱۳۸۸

از دوسیه ادبیات دیستوپیایی در بانگ – «سال ۱۳۸۸» نوشته فریدون تنکابنی، از نمونه‌های اندک داستان دیستوپیایی در ادبیات معاصر ایران است؛ نویسنده در این داستان که در سال ۱۳۴۷ نوشته شده، چهل سال به آینده می‌رود تا جامعه‌ای را به تصویر بکشد که رفاه و مصرف‌گرایی در آن به مرز اغراق رسیده و «پیکان» نه فقط یک کالای مصرفی، بلکه به معیار خوشبختی، منزلت و حتی معنای زندگی بدل شده است. در این داستان پشت ظاهر جامعه‌ای برخوردار و خوشبخت، یکنواختی، ابتذال و میل فزاینده به خودکشی آشکار می‌شود: روایتی که می‌توان آن را در بستر واکنش انتقادی بخشی از روشنفکران آن دوره به مدرنیزاسیون شتاب‌زده و مصرف‌گرایانه در دوران پهلوی دوم خواند.

ادامه مطلب »
بررسی کتاب

نسیم خلیلی: مرثیه‌ای بر بستر لوت؛ سوگ زن و جغرافیای مقاومت  – نگاهی به دفتر شعر «آخرین زن لوت» اعظم بهرامی

چگونه سوگ شخصی یک زن به روایت رنج و مقاومت یک سرزمین بدل می‌شود؟ نسیم خلیلی در خوانش دفتر شعر «آخرین زن لوت» اعظم بهرامی، پیوند میان فقدان معشوق، بدن زن و جغرافیای زخمی ایران را بررسی می‌کند. مقاله با دنبال‌کردن مضمون مرگ و باززایی، ارجاع‌های تاریخی و نسبت این شعرها با شعر بیژن نجدی، نشان می‌دهد چگونه تغزل به حافظهٔ جمعی راه می‌یابد. در ادامه، تصویر لوت، بحران محیط‌زیست، تجربهٔ زنان فراتر از مرزها و ویژگی‌های زبانی مجموعه، مسیر این پیوند را روشن می‌کنند.

ادامه مطلب »