آبان ۲۷, ۱۴۰۴

در پادکست «آوا و نوا»، به سراغ رمان تکان‌دهنده «چشمی که رفت، نگاهی که آمد» می‌رویم؛ داستان زنی که چشمش را در راه آزادی از دست داده و در انزوا و تبعید، ناامیدانه در جستجوی معنایی برای زندگی‌است. اما نجات او از جایی آغاز می‌شود که کمترین انتظارش را دارد: یک فنجان دمنوش زعفران و گفت‌وگویی خودمانی با همسایه‌ای سالخورده. این اثر زیبا و عمیق به ما یادآوری می‌کند که شفا یافتن، اغلب در دل ساده‌ترین ارتباط‌های انسانی نهفته است.