فروردین ۱۵, ۱۴۰۵

شاعر در این شعر هشدار می‌دهد که آن‌ها که در سودای حکمرانی زمینه‌ساز جنگ و ویرانی و بهره‌کشی شدند، سرنوشتی جز تباهی ندارند.