اسفند ۲۳, ۱۴۰۴

«شکوفه و تیغ» نوشته‌ی فریبا مهرابی، روایتی تکان‌دهنده و شخصی از چهار سال حبس در زندان‌های سپاه و عادل‌آباد شیراز در دهه‌ی ۶۰ است؛ یک دختر ۱۶ ساله نه تنها در برابر خشونت‌های جسمی، زبانی و روانی مقاومت کرد، بلکه با نوشتن نامه‌های خیالی به والدینش، تجربه‌ی زندان را به سندی ماندگار از پایداری انسانی و افشای سرکوب فراز آورد. این خاطره‌نگاری داستان‌واره، زندان را نه تنها مکانی برای شکنجه، بلکه فضایی برای شکوفایی ادبی و اخلاقی در دل تاریکی نشان می‌دهد.