اسفند ۹, ۱۴۰۴

همزمان با حمله نظامی به ایران، قلبی که عمری برای فلات ایران می‌تپید، از تپش بازماند. استاد خالقی مطلق که به راستی عاشق ایران و زبان پارسی بود و آرزویی جز سرافرازی ملت ایران نداشت، ما را گذاشت و رفت. از او علاوه بر پژوهش‌های گران‌سنگ آثار بی‌نظیری در داستان‌نویسی و شعر نیز به جای مانده است.