بانگ - نوا
مانی پارسا: مرثیه در مرثیه
سوگنامهای برای نسلی که خود سوگنامهنویس تاریخ ایران بودند و اکنون خود به سوگ نشستهاند. مانی پارسا با خلق زنجیرهای از شاعران (دخو، بهار، عارف،
۷ اسفند ۱۴۰۴
سوگنامهای برای نسلی که خود سوگنامهنویس تاریخ ایران بودند و اکنون خود به سوگ نشستهاند. مانی پارسا با خلق زنجیرهای از شاعران (دخو، بهار، عارف،
نویسنده با نگاهی فلسفی و نظری به بررسی چیستی و چرایی جذابیت ادبیات داستانی میپردازد و استدلال میکند که راز این جذابیت را باید در تلاقی سه عنصر «نوشتار»، «تخیل مادی» و «تمنا» جستجو کرد. او بر «نوشتار» به عنوان فرایندی زنده و پویا تأکید میکند. نویسنده با مقایسهی سبک و درونمایه آثار نویسندگانی چون همینگوی و داستایفسکی، نشان میدهد که چگونه تمناهای گوناگون و حتی متضاد یک عصر در نوشتار تبلور مییابند و چگونه خواننده نیز در هر دوره با تمنای خاص خود، اثر را به «نوشتاری» زنده و نو بدل میکند.