اسفند ۷, ۱۴۰۴

نویسنده با نگاهی فلسفی و نظری به بررسی چیستی و چرایی جذابیت ادبیات داستانی می‌پردازد و استدلال می‌کند که راز این جذابیت را باید در تلاقی سه عنصر «نوشتار»، «تخیل مادی» و «تمنا» جستجو کرد. او بر «نوشتار» به عنوان فرایندی زنده و پویا تأکید می‌کند. نویسنده با مقایسه‌ی سبک و درون‌مایه آثار نویسندگانی چون همینگوی و داستایفسکی، نشان می‌دهد که چگونه تمناهای گوناگون و حتی متضاد یک عصر در نوشتار تبلور می‌یابند و چگونه خواننده نیز در هر دوره با تمنای خاص خود، اثر را به «نوشتاری» زنده و نو بدل می‌کند.