فروردین ۲۴, ۱۴۰۴

این اثر نه تنها یک تراژدی شخصی را روایت می‌کند، بلکه تصویری گویا از وضعیت مهاجرت، جستجوی هویت، تنهایی شهری و تقابل سنت و مدرنیته ارائه می‌دهد. قدرت اصلی داستان در ترسیم بی‌پناهی و شکنندگی انسان در برابر گرداب زندگی، و همچنین در زبان تصویری است. ایگنور به شکلی هنرمندانه در مرز بین تجربه و تخیل حرکت می‌کند و از هر دو عنصر تغذیه می‌کند تا حقیقتی فراتر از هر دو را بیافریند.