پرتو نوریعلا: بُرو!
با خیالِ تخت، با تختِ کفش،گذر کردی، بر رنجِ دستبافتِ فرش. اما لَشِ تو هنوز، در تشتِ مسیِ نسوز؛ لب دوز مانده ام چه کنم؟
برای جاسازی نوشته، این نشانی را در سایت وردپرسی خود قرار دهید.
برای جاسازی این نوشته، این کد را در سایت خود قرار دهید.
