دستاورد اصلی هابرماس برای ادبیات، نه در خلق آثار داستانی، بلکه در ارائهٔ چارچوبی نظری برای فهم کارکرد اجتماعی ادبیات بود. او با طرح مفهوم «عقلانیت ادبی» و نقش ادبیات در شکل‌گیری «خیال جمعی» مدرن، به نقد ادبی و فرهنگی جهت‌گیری تازه‌ای بخشید .