سرور کسمایی: یادوارهی ۳۶ امین سالگرد اعدامهای ۶۷
۱۸ شهریور ۱۴۰۳
بدون دیدگاه
۳۶ سال از اعدامهای تابستان ۶۷ میگذرد، اما تابستان تنها فصل اعدام در جمهوری اسلامی و زندان تنها مکان جنایت نبود و نیست.
۳۶ سال از اعدامهای تابستان ۶۷ میگذرد، اما تابستان تنها فصل اعدام در جمهوری اسلامی و زندان تنها مکان جنایت نبود و نیست.
هراس انسان از مرگ، مضامینی تازه نیستند. آن چه میتواند نسبتآ بدیع جلوه کند، انطباق جنبی این مضامیناند بر تار و پود جامعهای که خود را، لجوجانه و کودکوش، تافتهی جدا بافتهای می داند و درانتها و بویژه پیگیری آنها در بطن ادبیات مدرن ما.
بازیگرها روی صحنه در هم میلولند؛ هر کدام برای خود راه میرود؛ انگار در یک کوچهی شلوغ؛ کسی با کسی نیست؛ بعضی ترانهای را که پخش میشود زمزمه میکنند، بعضی فقط راه میروند.
روانشناس رمان کیکاووسی نه تنها میکوشد با پرسشهای مکرر خود به معمای قتلهای عجیب پی ببرد، بلکه از منشی خود – که از شمّ پلیسی هم بیبهره نیست – میخواهد متهم را دنبال کرده، مدارکی جهت اثبات جرم متهم بیابد و در واقع، نقشی معادل “کارآگاه” به او میدهد.
گزارش مستندی که رضا براهنی از شکنجههای مرسوم در ساواک به دست میدهد و در یکم مارس ۱۹۷۶ با عنوان «جلاد شاه» در «نمایه سانسور» (index on censorship ) و بخشهایی از آن در ۲۱ آوریل ۱۹۷۶ در صفحه ۲۹ نیویورکتایمز منتشر شده، اولین گام موثر براهنی در مبارزه با دستگاه مخوف ساواک است.
شهروز جویانی، روزنامهنگار و نویسنده فقید به اسم ترجمه، دو کتاب با نویسندگان و مترجمان جعلی منتشر کرده است. یکی از این آثار یک اثر درخشان ادبی و سندی از سرکوبها در دوران تثبیت جمهوری اسلامی در سالهای دهه ۱۳۶۰ است.
بیانیه کانون نویسندگان ایران همزمان است با شدت گرفتن سانسور جمهوری اسلامی در همه ابعاد. از شبکههای اجتماعی تا مطبوعات و کتاب.
با این صورت کشیده مردانه که در نور روحانی میدرخشه توی این شب تاریک. آقا من غریبم و کسی غیر از شما ندارم. زبونم لال خدا میدونه که من هم سهمی داشتم در امر ظهور شما بر این دیوار، اما مردم محل خیال میکنن که من میخواستم مانع ظهور شما بشم.
این حکم را با توجه به احکام بسیار سنگین برای فعالان مدنی و سیاسی میتوان گوشمالی «نظام» و هشداری به این سینماگر «خودی» درک کرد.
با این صورت کشیده مردانه که در نور روحانی میدرخشه توی این شب تاریک. آقا من غریبم و کسی غیر از شما ندارم. زبونم لال خدا میدونه که من هم سهمی داشتم در امر ظهور شما بر این دیوار، اما مردم محل خیال میکنن که من میخواستم مانع ظهور شما بشم.
گروهی از عکاسان خبری ایران مقیم خارج از کشور عکسی از خانواده مهسا امینی در بیمارستان را به عنوان عکس سال ۱۴۰۱ انتخاب کردند. این عکس را نیلوفر حامدی، خبرنگار زندانی گرفته است.
ستاره پرده را آرام میکند و برمیگردد. جعبه رنگها را بیرون میکشد. تیوبها را سرجایشان میچیند و زمزمه میکند: مرا از یاد مبر.
. نویسندگان این بیانیه نوشتهاند «کنار دانشآموزان، دانشجویان و مادران و پدرانشان» ایستادهاند و خواهان شناسایی «هر چه سریعتر عوامل این رفتارهای طالبانی و پایاندادن به این وضعیت اسفبارند.» آنها یادآوری و تأکید کردهاند که زنان ایران حق تحصیلی را که «به بهایی گزاف بهدست آوردهاند هرگز و با هیچ تهدیدی از دست نخواهند داد.»
برگزارکنندگان جشنواره از این واهمه دارند که از شش فیلم مستقل جشنواره، برخی تهیهکنندگان از شرکت در جشنواره انصراف دهند. این فیلمها قبل از قیام ملت ایران ساخته شدهاند.
مانی حقیقی، هانیه توسلی، فرشته حسینی، باران کوثری، علی مصفا، نهال دشتی و امیر حسین فتحی از فیلم «چرا گریه نمیکنی» در بیانیهای اعلام کردند که در جشنواره فیلم فجر شرکت نمیکنند.
کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید» زیر عنوان «یاد جانباختگان اهل قلم» فهرستی از نویسندگانی که در طی یک قرن دوران زمامداری خاندان پهلوی و دوران زمامداری جمهوری اسلامی ایران به قتل رسیدهاند، منتشر کردهاند. کانون نویسندگان ایران «در تبعید» و انجمن قلم ایران «در تبعید» یادآوری کردهاند:
«داده های این نوشته از تارنماهای اینترنتی برگرفته شده و روشن است که فهرست جانباختگان اهل قلم، کامل نیست. اما مسئله بر سر فراموشی و وجدان تاریخی ما و تکرار فاجعه های اجتماعی ست که از هم اکنون باید از وقوع آنها پیشگیری شود.»
مرکزیت دنیای داستانی جمیل جان کوچای نویسندۀ آمریکایی افغانیتبار، دستدرازی ابسورد واقعیت به سرچشمۀ عقلانی خیال است. کتاب جدید کوچای مجموعۀ ۱۲ داستان است به نام جنزدگی حاجی هوتک. نقدی بر این داستان.
مهتاب نصیرپور، بازیگر تئاتر در اینستاگرامش تصویری از برگه احضاریه خود را منتشر کرد که نشان میدهد باید سهشنبه ۲۷ دی «برای پاسخ به اتهام انتسابی» به شعبه سوم بازپرسی دادسرای اوین مراجعه کند.
بیش از ۷۰۰ شخصیت ادبی، هنری و فرهنگی از کشورهای مختلف که در میان آنها نام نویسندگان مشهور آمریکایی چون پل آستر، سیری هاستوت و چارلز برنستین دیده میشود، از نهادهای حقوق بشری و بینالمللی و چهرههای فرهنگی سراسر جهان خواستند مانع از ادامه اعدام معترضان در ایران شوند.
صدها نویسنده، مترجم، پژوهشگر و فعال فرهنگی که در میان آنان نام دهها نفر از چهرههای سرشناس نیز وجود دارد، با انتشار بیانیهای، ضمن مخالفت
محسن ابریشمچی هستم. بله. برِخیابان ولیعصر، پایینتر از خیابان توانیر، توی پلهی هفتم، دفتر املاک داریم. بیست سال است کل محل من را میشناسند. والله شش ماه است من دارم بازجویی میشوم.